Машина времени — Ветер надежды tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Ветер надежды", wykonawca: Машина времени.
Tekst piosenki
Нас построили новым порядком чуть свет.
Мы похожи на стаю бескрылых птиц.
Был объявлен ветер, но ветра нет —
Ветер трудно поднять шелестом газетных страниц.
Шелестит до звона в ушах:
Как шагать еще быстрее и какими нам быть?
Но мы никак не решимся на главный шаг,
Я боюсь, что мы разучились ходить.
И пускай вопрос не похож на ответ,
И вроде бы нет шор на глазах,
И вроде бы дали зеленый свет,
Но кто-то держит ногу на тормозах.
И мы травим анекдоты под морковный сок,
Задыхаясь соломой своих сигарет,
И все никак не можем поделить кусок,
Которого, в общем, давно уже нет.
И мы смеемся сквозь слезы и плачем без слез,
И следим за другими, не следя за собой.
Из тысячи вопросов главный вопрос:
Кто крайний? — Я за тобой!
И со многих ртов уже снят засов,
Теперь многословию нет предела,
Слишком много красивых и славных слов.
Не пора ли наконец заняться делом?!
И пускай словами не разрушить стен,
И никто не верит в хозяйскую милость,
Но мы смотрим на небо и ждем перемен.
Это значит, что-то уже изменилось.
И я слышу вопрос и не знаю ответа,
Но когда наконец я закрываю глаза,
Я отчетливо вижу полоску света
Там, где ветер надежды наполнит мои паруса.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Zbudowali nas w nowym porządku trochę światła.
Jesteśmy jak stado bezskrzydłych ptaków.
Ogłoszono wiatr, ale nie ma wiatru —
Wiatr trudno podnieść szelest stron gazet.
Szeleści do szumu w uszach:
Jak kroczyć jeszcze szybciej i jak powinniśmy być?
Ale nie zdecydujemy się na główny krok,
Obawiam się, że zapomnieliśmy chodzić.
I niech pytanie nie wygląda jak odpowiedź,
I wydaje się, że nie ma Shor na oczach,
I wydaje się, że dali zielone światło,
Ale ktoś trzyma stopę na hamulcach.
I trujemy anegdoty z sokiem z marchwi,
Dysząc słomą swoich papierosów,
I nadal nie możemy podzielić kawałek,
Którego już dawno nie ma.
I śmiejemy się przez łzy i płaczemy bez łez,
I obserwujemy innych, nie dbając o siebie.
Z tysiąca pytań główne pytanie:
Kto jest skrajny? - Idę po ciebie!
I z wielu ust już zdjęty rygiel,
Teraz nie ma ograniczeń co do rozwlekłości,
Zbyt wiele pięknych i chwalebnych słów.
Czy nie nadszedł czas, aby w końcu zająć się sprawą?!
I niech słowa nie zniszczyć ściany,
I nikt nie wierzy w miłosierdzie Pana,
Ale patrzymy w niebo i czekamy na zmiany.
To znaczy, że coś się zmieniło.
Słyszę pytanie i nie znam odpowiedzi.,
Ale kiedy w końcu zamykam oczy,
Widzę wyraźnie pasek światła.
Tam, gdzie wiatr nadziei wypełni moje żagle.