Massimo Bubola — Dino Campana tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Dino Campana", wykonawca: Massimo Bubola.
Tekst piosenki
Pochi l’hanno capito, molti l’hanno deriso
Quel poeta ragazzo, quanti l’hanno ucciso
Quanti critici sciocchi, poeti da salotto
Quanti illustri colleghi gli cancellarono il volto
Iero ho sognato Dino Campana
Col fantasma di Ofelia nella pallida luna
E si scambiavano gli occhi per capire più il mondo
Le lenti delle lacrime, le lenti dell’incendio
Lui non voleva la pace e non voleva la guerra
Solo gettare quel ponte tra l’infinito e la terra
Lui non voleva un amore per ripararsi dal cielo
Così discese all’inferno per salvarsi dal gelo
Ieri ho sognato Dino Campana
Scendere giù dal Falterona
E cadergli vicino una stella lontana
E coprire di sangue quella nera montagna
E di Dino Campana leggevamo la sorte
Nelle luci più scure, nelle più chiare ombre
Dal dolore bambino di una madre distante
Alla sua breve vita, alla sua lunga morte
Lui non voleva la pace e non voleva la guerra
Solo gettare quel ponte tra l’infinito e la terra
Lui non voleva un amore per ripararsi dal cielo
Così discese all’inferno per salvarsi dal gelo
Lui non vinse mai il Nobel
E neanche un premio qualunque
Ma fu un puro poeta dalle segrete
Immense onde
E morì in manicomio, dimenticato dai giorni
Che troppi elettroshock gli bruciarono i sogni
Tłumaczenie tekstu piosenki
Niewielu zdawało sobie z tego sprawę, wielu wyśmiewało się z niego
Ten poeta jest chłopcem, ilu go zabito
Ilu głupich krytyków, poetów z salonu
Ilu szanowanych kolegów wymazało jego twarz
Hiero, śnił mi się Dino Bell.
Duch Ofelii w bladym Księżycu
I wymienili poglądy, aby lepiej zrozumieć świat
Soczewki łez, soczewki ognia
Nie chciał pokoju ani wojny.
Wystarczy rzucić ten most między nieskończonością a ziemią
Nie chciał miłości, aby ukryć się przed niebem
Więc poszedł do piekła, aby uratować się przed mrozem
Wczoraj śnił mi się Dino Bell.
Zejdź z Falterona
I spaść w pobliżu odległej gwiazdy
I pokryć krwią tę czarną górę
I O Dino Campana czytaliśmy przeznaczenie
W najciemniejszych światłach, w najjaśniejszych cieniach
Od bólu dziecka odległej matki
Za krótkie życie, za długą śmierć.
Nie chciał pokoju ani wojny.
Wystarczy rzucić ten most między nieskończonością a ziemią
Nie chciał miłości, aby ukryć się przed niebem
Więc poszedł do piekła, aby uratować się przed mrozem
Nigdy nie zdobył nagrody Nobla
I nie ma nawet żadnej nagrody
Ale był czystym poetą z lochów
Ogromne fale
I umarł w domu wariatów, zapomniany przez wiele dni
Że zbyt dużo porażenia prądem spaliło jego marzenia