Мельница — Воин вереска tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Воин вереска", wykonawca: Мельница.
Tekst piosenki
Над болотом туман,
Волчий вой заметает следы.
Я бы думал, что пьян -
Так испил лишь студеной воды.
Из кувшина, что ты мне подала,
Провожая в дорогу,
Из которой я никогда не вернусь,
Жди - не жди, никогда не вернусь.
И не сомкнуть кольцо седых холмов,
И узок путь по лезвию дождя,
И не ищи - ты не найдешь следов,
Что Воин Вереска оставил, уходя.
Словно раненый зверь,
Я бесшумно пройду по струне.
Я не стою, поверь,
Чтоб ты слезы лила обо мне.
Чтоб ты шла по следам моей крови во тьме -
По бруснике во мхе,
До ворот, за которыми холод и мгла, -
Ты не знаешь, там холод и мгла.
И не сомкнуть кольцо седых холмов,
И узок путь по лезвию дождя,
И не ищи - ты не найдешь следов,
Что Воин Вереска оставил, уходя.
Ты однажды вдохнешь
Терпкий ладан октябрьской луны,
В сердце сдвинется нож,
Боль поднимется из глубины.
Неужели ты ждешь воплощение беды,
Духа сумрачной стали,
Чтобы снова дать мне напиться воды,
Этой пьяной хрустальной воды?
Но не сомкнуть кольцо седых холмов,
И узок путь по лезвию дождя,
И не ищи - ты не найдешь следов,
Что Воин Вереска оставил, уходя.
И не ищи в морозной мгле следов,
Что Воин Вереска оставил, уходя.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nad bagnem mgła,
Wilcze wycie zaciera ślady.
Myślałem, że jestem pijany. -
Więc wypiłem tylko studencką wodę.
Z dzbanka, który mi podałaś.,
Odprowadzenie na drogę,
Z której nigdy nie wrócę.,
Czekaj , nie czekaj, nigdy nie wrócę.
I nie zamykaj pierścienia siwych wzgórz,
I wąska droga przez ostrze deszczu,
I nie szukaj-nie znajdziesz żadnych śladów,
Co Wojownik wrzosu zostawił, odchodząc.
Jak ranna bestia.,
Po cichu przejdę przez strunę.
Nie stoję, wierz mi.,
Chcę, żebyś płakała o mnie.
Żebyś podążała śladami mojej krwi w ciemności. -
Na borówce w mchu,
Do bramy, za którą zimno i mrok, -
Nie wiesz, jest zimno i mrok.
I nie zamykaj pierścienia siwych wzgórz,
I wąska droga przez ostrze deszczu,
I nie szukaj-nie znajdziesz żadnych śladów,
Co Wojownik wrzosu zostawił, odchodząc.
Pewnego dnia oddychasz
Cierpki kadzidło październikowego Księżyca,
W sercu ruszy nóż.,
Ból wzrośnie z głębi.
Czy czekasz na ucieleśnienie nieszczęścia,
Duch mrocznej stali,
Żeby znów dać mi się napić wody.,
Tej pijanej Kryształowej wody?
Ale nie zamykaj pierścienia siwych wzgórz,
I wąska droga przez ostrze deszczu,
I nie szukaj-nie znajdziesz żadnych śladów,
Co Wojownik wrzosu zostawił, odchodząc.
I nie szukaj śladów w mroźnej mrozie,
Co Wojownik wrzosu zostawił, odchodząc.