Михаил Гулько — Журавли tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Журавли", wykonawca: Михаил Гулько.
Tekst piosenki
Здесь под небом чужим я как гость нежеланный,
Слышу крик журавлей, улетающих вдаль.
Сердце бьётся сильней, летят птиц караваны.
В дорогие края провожаю их я.
Вот всё ближе они и всё громче рыданья.
Словно скорбную весть мне они принесли.
Из какого же вы из далёкого края
Прилетели сюда на ночлег, журавли?
Дождик, холод, туман, непогода и слякоть,
Вид унылых людей из угрюмой земли.
Ах, как больно душе, как мне хочется плакать…
Перестаньте рыдать надо мной, журавли!
Пронесутся они мимо скорбных распятий,
Мимо древних церквей и больших городов.
А прибудут они, им откроют объятья
Молодая весна и Россия моя…
ОРИГИНАЛЬНОЕ СТИХОТВОРЕНИЕ
Осенние журавли
Алексей Жемчужников
Сквозь вечерний туман мне, под небом стемневшим,
Слышен крик журавлей всё ясней и ясней…
Сердце к ним понеслось, издалёка летевшим,
Из холодной страны, с обнаженных степей.
Вот уж близко летят и, всё громче рыдая,
Словно скорбную весть мне они принесли…
Из какого же вы неприветного края
Прилетели сюда на ночлег, журавли?..
Я ту знаю страну, где уж солнце без силы,
Где уж савана ждет, холодея, земля
И где в голых лесах воет ветер унылый, —
То родимый мой край, то отчизна моя.
Сумрак, бедность, тоска, непогода и слякоть,
Вид угрюмый людей, вид печальный земли…
О, как больно душе, как мне хочется плакать!
Перестаньте рыдать надо мной, журавли!..
28 октября 1871
Югенгейм, близ Рейна
Tłumaczenie tekstu piosenki
Tutaj pod niebem obcego jestem jak niechciany gość,
Słyszę krzyk żurawi odlatujących w oddali.
Serce bije mocniej, ptaki latają karawany.
Ja odprowadzam ich do drogich krain.
Oto coraz bliżej i coraz głośniej płaczą.
Jak smutna Nowina, którą mi przynieśli.
Z którego jesteś z odległej krainy
Przyleciałeś tu na noc, Żurawie?
Deszcz, zimno, mgła, zła pogoda i błoto,
Widok przygnębionych ludzi z ponurej ziemi.
Ach, jak boli dusza, jak chcę płakać…
Przestańcie płakać, Żurawie!
/ Align = "left" / ,
Obok starożytnych kościołów i dużych miast.
A oni przybędą i otworzą im ramiona
Młoda wiosna i Rosja moja…
ORYGINALNY WIERSZ
Żurawie jesienne
Aleksiej Perełnikow
Przez wieczorną mgłę do mnie, pod niebem ciemności,
Słychać krzyk żurawi coraz wyraźniej…
Serce do nich pędziło, lecąc z daleka,
Z zimnego kraju, z nagich stepów.
To już blisko lecą i, coraz głośniej płacząc,
Jak smutna Nowina, którą mi przynieśli…
Z jakiego kraju jesteś niegościnny
Przyleciałeś tu na noc, Żurawie?..
Znam kraj, w którym słońce nie ma mocy.,
Gdzie Całun czeka, zimno, Ziemia
I gdzie w nagich lasach wyje ponury wiatr, —
To moja ojczyzna, to moja ojczyzna.
Zmierzch, ubóstwo, tęsknota, zła pogoda i błoto,
Rodzaj ponury ludzi, rodzaj smutny ziemi…
Och, jak boli dusza, jak chcę płakać!
Przestańcie płakać, Żurawie!..
28 października 1871
Jugenheim, koło Renu