Михаил Шуфутинский — Не стреляйте в белых лебедей tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Не стреляйте в белых лебедей", wykonawca: Михаил Шуфутинский.
Tekst piosenki
В душу упадет печаль, словно в воду камушек с руки
Лист осенний бросит календарь на погожие деньки
Выйду покурить, пройдусь, в небе стаи надо мной
Я в душе за них молюсь, чтоб добрались все домой.
Не стреляйте в белых лебедей,
Вольные они домой летят.
Через боль всех зон и лагерей
Пусть они летят, себе, летят.
Вспомню, что забыл давно, от себя прогнал на много лет
Это больно и смешно, словно не было и нет.
В эту ночь приснится мне жена, сядет рядом и вздохнет так тяжело,
И сынишка крикнет «Здравствуй, пап…», а проснусь — нет никого
Не стреляйте в белых лебедей,
Вольные они домой летят.
Через боль всех зон и лагерей
Пусть они летят, летят, летят.
В окнах, ждущих любящих людей,
Огоньки бессонные горят
Не стреляйте в белых лебедей,
Вольные они домой летят.
В душу упадет печаль, словно в воду камушек с руки.
Два охотника, как встарь, затаились у реки.
Не стреляйте в белых лебедей,
Вольные они домой летят.
Через боль всех зон и лагерей
Пусть они летят, себе летят.
В окнах ждущих, любящих людей,
Огоньки бессонные горят
Не стреляйте в белых лебедей,
Вольные они домой летят.
Вольные они домой летят…
Tłumaczenie tekstu piosenki
W duszy spadnie smutek, jak w wodzie kamyków z ręki
Jesienny liść rzuci kalendarz na pogodne dni
Wyjdę na papierosa, przejdę się, na niebie stada nade mną
Pod prysznicem modlę się za nich, aby wszyscy wrócili do domu.
Nie strzelaj do białych łabędzi,
Wolni wracają do domu.
Przez ból wszystkich stref i obozów
Niech lecą, sobie, latają.
Przypomnę sobie, że zapomniałem dawno temu, odeszłem od siebie na wiele lat
To bolesne i zabawne, jakby nie było i nie było.
Tej nocy śniła mi się żona, usiadła obok i westchnęła tak ciężko,
A syn krzyczy " cześć, Tato...", a obudzę się-nie ma nikogo
Nie strzelaj do białych łabędzi,
Wolni wracają do domu.
Przez ból wszystkich stref i obozów
Niech latają, latają, latają.
W oknach czekających na kochających ludzi,
Światełka bezsenne płoną
Nie strzelaj do białych łabędzi,
Wolni wracają do domu.
W duszy spadnie smutek, jak w wodzie kamyków z ręki.
Dwóch myśliwych, jak stary, ukrywa się nad rzeką.
Nie strzelaj do białych łabędzi,
Wolni wracają do domu.
Przez ból wszystkich stref i obozów
Niech sobie latają.
W oknach czekających, kochających ludzi,
Światełka bezsenne płoną
Nie strzelaj do białych łabędzi,
Wolni wracają do domu.
Wolni wracają do domu…