Michel Bühler — La Boillat vivra tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "La Boillat vivra", wykonawca: Michel Bühler.
Tekst piosenki
C’est une longue vallée, là-bas dans le Jura
Des villages posés comme ça, du haut en bas
Des montagnes, tout autour des forêts, des prairies
Des gens et leurs amours et leur toute simple vie
Des gens durs à l’ouvrage et depuis la nuit des temps
Taiseux comme l’hiver mais les yeux pétillants
Mais les yeux malicieux. La plupart ouvriers
Et debout bien avant que le jour soit levé
Une usine y a planté ses bâtiments tout gris
Entrepôts, ateliers, cheminées, fonderie
Et parce qu’on y travaille, et ça fait des années
On a, ma foi, c’est vrai, presque fini par l’aimer
Comment appelez-vous
Quelqu’un qui met l’argent
Le pognon, les gros sous
Avant la vie des gens?
Quelqu’un qu’est prêt à tout
Froidement, pour trois ronds
Ça doit avoir un nom?
De lointains décideurs, tueurs de profession
Ont condamné à mort et d’un coup de crayon
L’usine nullement vieillotte ou dépassée
D’où sortaient des merveilles d’alliages et d’acier
Les gens polis ont dit «Pardon, une question»
La réponse a fusé «Pas de négociations
Vous n’avez aucun droit vous n'êtes rien pour nous
Quel culot, ma parole ! Pour qui vous prenez-vous ?»
Face à tant de hauteur, face à tant de mépris
Votée la mort dans l'âme, une grève a suivi
Votée, visage grave, l’angoisse sur le front
C’est la première fois qu’on ose dire non
Oh, la fraternité dans l’usine occupée
La calme certitude qu’au bout l’on va gagner
Et puis, passent les jours, les semaines, les mois
Le courage s'épuise, le courage s’en va
Et c’est une défaite, encore une de plus
Jusqu'à quand les sanglots et les causes perdues?
Faudrait-il pour autant renoncer au combat
Et se taire, accepter, faut-il baisser les bras?
Qui dira à quel point ce monde est odieux
Et puant la charogne et méprisable et vieux?
Ah ! quand viendra la fin, la fin de l’arrogance?
Ah ! quand se lèvera l’aube de l’espérance?
Tłumaczenie tekstu piosenki
To długa Dolina w Jurze.
Osady założone w ten sposób, od góry do dołu
Góry, wszystko wokół lasu, łąki
Ludzie i ich miłość i ich proste życie
Surowi ludzie w pracy iz nocy razy
Cichy jak zima, ale błyszczące oczy
Ale oczy są złe. Większość pracowników
I wstał na długo przed wschodem dnia
Fabryka posadziła tam swoje szare budynki
Magazyny, warsztaty, kominki, Huta
A ponieważ pracujemy nad tym i minęło wiele lat
My, moja wiara, prawie skończyliśmy z miłością do niego.
Jak się nazywasz
Ktoś, kto wkłada pieniądze
Pieniądze, duże pieniądze
Przed życiem ludzi?
Ktoś, kto zrobi wszystko.
Zimno, za trzy rundy
Czy to musi mieć imię?
Dalecy politycy, najemni zabójcy
Skazany na śmierć i jednym ruchem ołówka
Roślina w żadnym wypadku nie starzeje się ani nie jest przestarzała
Skąd pochodziły cuda stopów i stali
Grzeczni ludzie mówili "" przepraszam, pytanie»
Odpowiedź eksplodowała "bez negocjacji
Nie masz prawa nic dla nas
Co za bezczelność, przysięgam ! Za kogo się uważasz ?»
W obliczu tak wielu wysokości, w obliczu tak wielu pogard
Głos śmierci w duszy, a następnie cios
Głos, poważna twarz, tęsknota na czole
Po raz pierwszy odważymy się odmówić
Bractwo jest zajęte.
Spokojna pewność, że w końcu wygramy
A potem mijają dni, tygodnie, miesiące
Odwaga się wyczerpuje, odwaga odchodzi
I to jest porażka, jeszcze jedna
Od kiedy płacz i utracone przyczyny?
Czy warto zrezygnować z walki
I milczeć, zgadzać się, czy warto się poddać?
Kto powie, jak obrzydliwy jest ten świat
I śmierdząca padlina, i nikczemna, i stara?
Ah! kiedy nadejdzie koniec, koniec arogancji?
Ah! kiedy nadejdzie świt nadziei?