Mikael Wiehe — Jag la min mor i jorden tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Jag la min mor i jorden", wykonawca: Mikael Wiehe.
Tekst piosenki
Jag la min mor i jorden
en tidig sommardag
En burk med lite aska
det var vad som fanns kvar
av alla hennes drömmar
av hela hennes värld
av allt som höll oss samman
och bände oss isär
Jag fällde inga tårar
Jag kände ingen sorg
Jag stod och såg i marken
som var så kall och hård
Jag tänkte på min barndom
för länge sen en gång
Jag nickade till avsked
Sen gick jag därifrån
Hon kom till mej på natten
Vi gick i en arkad
Det var nånstans i Florens
Det var bara hon och jag
Hennes ögon låg i skugga
Men jag visste att hon såg
Och jag berätta' allt, jag tigit om
i alla tysta år
Jag berätta' om den kärlek
jag alltid velat ha
Jag berätta' om den längtan
jag burit varje dag
Jag berätta' om min saknad
som aldrig fick nåt slut
Och hon såg på mej och lyssnade
som hon aldrig gjort förut
Sen tog hon mina händer
som om det fanns ett svar
och strök mej över håret
som då, när jag var barn
Hon öppna' sina armar
och vagga' mej och sjöng
Och jag grät för att jag visste
att det bara var en dröm
Jag vaknade på morgonen
med rummet fyllt av sol
med hjärtat fyllt av oro
och sängen fylld av jord
Det finns så många frågor
som aldrig får nå't svar
Men hur det än har varit
så är jag hennes barn
Tłumaczenie tekstu piosenki
Położyłem matkę w ziemi
wczesnym letnim dniem,
Słoik popiołu,
oto, co pozostało
od wszystkich jej marzeń,
cały świat
wszystkich, którzy trzymali nas razem.
i rozdarł nas.
Na części, nie rozlałem łez.
Nie czułem smutku.
Stałem i patrzyłem w ziemię,
kto był taki zimny i twardy.
Myślałem o moim dzieciństwie.
dawno temu.
Skinąłem głową na pożegnanie
I odszedł.
Przyszła do mnie w nocy.
Chodziliśmy po galerii,
To było gdzieś we Florencji.,
To była tylko ona i ja.
Jej oczy były w cieniu,
Ale wiedziałem, co widziała.,
I mówię Ci wszystko, o czym milczałem.
te wszystkie ciche lata.
Mówię o miłości.
Zawsze chciałem ...
Mówię o tej tęsknocie,
Którą noszę codziennie.,
Opowiadam o mojej zaginięciu.,
która nigdy się nie skończyła.,
Patrzyła na mnie i słuchała.,
to tak, jakby nigdy wcześniej tego nie robiła.,
Potem wzięła mnie za ręce.,
jakby była odpowiedź,
i głaszcząc moje włosy.,
jak wtedy, gdy byłem dzieckiem.
Otworzyła ramiona.
i kołysała mnie, śpiewała,
Płakałem, bo wiedziałem.,
że to tylko sen.
Obudziłem się rano.
w pokoju,
wypełnione słońcem, serce wypełnione niepokojem,
i łóżko wypełnione ziemią.
Jest tak wiele pytań,
którzy nigdy nie dostaną odpowiedzi,
Ale niech tak będzie.
więc jestem jej dzieckiem.