Misanthrope — Sous l'Eclat Blanc du Nouveau Millénaire tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Sous l'Eclat Blanc du Nouveau Millénaire", wykonawca: Misanthrope.
Tekst piosenki
Réunification
Révolution
Que dure le règne du chaos
Et de la déraison, réunification
Nous sommes la haine, l’esprit rebelle
De notre maladive révolution
Dans les méandres du vice
Misanthrope élististe
Dans les méandres du vice, seul et désespéré
Misanthrope d'élite, éternellement rejeté.
Résigné à un monde sans avenir
Collaborateur de la honte
Enchainé au ponton de l’inutilité
Sans même la rocher de Sisyphe à briser
Astreint aux rayons du soleil
Flagéllation qu’impose sa Majesté
Mélant l'éphémère à l’inutile
En deux équations bien futiles.
Pécheur par ignorance dénué de toute absolution
J’ai péché de ma chair, impotente à pleurer
Je déraisonne face au vide,
La honte même m’incrimine
D’une vie sans amour, je hurle l’injuste adversité
De démence en dérive,
Prie pour que Dieu s’anéantisse.
Tout autour de moi se décompose
Dérèglement de tous les sens
Issue des lois physiques de l’astronomie
Perdu dans la chimiologie du paraître
L’homme expérimente sur l'être
Prisonnier des technologie de l’extrème
Démuirge d’un monde atomique
Le devenir de l’autre entre tes mains
Sous l'éclat blanc du nouveau millénaire
Mélant l'éphémère à l’inutile
En deux équations bien futiles.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Zjednoczenie
Rewolucja
Co trwa Królestwo chaosu
I nierozsądne,
Jesteśmy nienawiścią, buntowniczym duchem
Naszej bolesnej rewolucji
W zakrętach skazy
Mizantrop elistyczny
W zakrętach skazy, samotny i zdesperowany
Elitarny mizantrop, wiecznie odrzucony.
Pogodził się ze światem bez przyszłości
Towarzysz wstydu
Przykuty do pontonu bezużyteczności
Bez nawet skały Syzyfa rozbić
W promieniach słońca
Biczowanie, którego żąda jego wysokość
Melancholijność efemeryczności do niepotrzebności
W dwóch zupełnie bezużytecznych równaniach.
Grzesznik nieświadomy, pozbawiony wszelkiego rozgrzeszenia
Zgrzeszyłem swoim ciałem, gniewając się na płacz
Wpadłem w pustkę.,
Sam wstyd obciąża mnie
Z życia bez miłości krzyczę o niesprawiedliwych przeciwnościach
Od demencji w dryfie,
Módl się, żeby Bóg się zabił.
Wszystko wokół mnie się rozpada.
Spustoszenie wszystkich uczuć
Z fizycznych praw astronomii
Zagubiona w chemiologii
Człowiek eksperymentuje na byciu
Więzień ekstremalnych technologii
Demiurg świata atomowego
Stać się innym w twoich rękach
Pod Białym blaskiem nowego tysiąclecia
Melancholijność efemeryczności do niepotrzebności
W dwóch zupełnie bezużytecznych równaniach.