Modern Life Is War — By the Sea tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "By the Sea", wykonawca: Modern Life Is War.
Tekst piosenki
We were young, numb, and violent all at once. We were always smashing
glass but it was never enough to make us feel OK. Are we normal boys?
Is this the normal way? We’ve been dragging dead weight across Midwest
towns. Killing our times with our frowns. Alone in the crowd four
years down feeling torn and beaten down. Alone in the crowd four years
down, our hearts were beating to this sound. Me and you: we never got
much sleep those nights. There was too much turmoil too deep inside.
Lost in the dark without our pride… there was a light at the end of that tunnel, but we chose to shield our eyes. Could It be? Are we seeing clearly for the very first time? We’ve been to the edge and we know what it’s like to want to die… and that’s something we won’t
glorify. We’ll leave those miserable times behind. How far can I go?
I’m rising from the depths of my own hell. I don’t need another tragic
tale. I need the strength to walk the other way. I found conviction in my ever changing mind. I grew up tied down and bleeding on the inside,
but I know I was a victim of my own device, and I want to live to see
a brand new life.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Byliśmy młodzi, otępiali i brutalni na raz. We were always smashing
szkło, ale nigdy nie wystarczyło, żebyśmy czuli się dobrze. Jesteśmy normalnymi chłopcami?
Czy to normalne? Ciągnęliśmy ciężar po Midwest
miasta. Zabijanie naszych czasów marszczeniem brwi. Alone in the crowd four
lata w dół czując się rozdarty i pobity. Alone in the crowd four years
w dół, nasze serca biły do tego dźwięku. Ja I ty: nigdy nie mieliśmy
dużo śpisz w te noce. W środku było zbyt wiele zamieszania.
Zagubiony w ciemności bez naszej dumy ... na końcu tunelu było światło, ale postanowiliśmy zasłonić oczy. Czy to możliwe? Czy widzimy wyraźnie po raz pierwszy? Byliśmy na krawędzi i wiemy, jak to jest chcieć umrzeć ... a tego nie zrobimy.
chwała. Zostawimy te nędzne czasy za sobą. Jak daleko mogę się posunąć?
Powstaję z głębi własnego piekła. Nie potrzebuję kolejnej tragedii.
opowieść. Potrzebuję siły, by iść w drugą stronę. Przekonałem się, że zmieniam zdanie. Dorastałem związany i krwawiący w środku.,
ale wiem, że byłem ofiarą własnego urządzenia, i chcę żyć, aby zobaczyć
całkiem nowe życie.