New Model Army — Island tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Island", wykonawca: New Model Army.
Tekst piosenki
The wind blows keen across the ridge
Black against a charcoal grey
We climb up here by the winding path made so long ago
In the valley below the last few lights
glow just like the embers of a fire
We begin to remember, we begin to remember
We came by the sea and we took the land
We spread out across the plains
And on and on to the mountains
Until there was nothing left to conquer
The sound of chopping trees echoed through the woods
We built the ships and the houses
and the bridges and the fortifications
Until there was nothing left to build with
Now in the silver grey dome of the sky
The birds fly home for winter
And we all come down to the shore and stare across the waves
We’ve got to get off the island
We carved monuments to the angry gods
We hauled stone across the deserts of our own making
From the standing stones to the villages
To the shining palaces looking out over the water
The soil is growing thin, the yield running low
There’s too many of us here, too many of us here
And now ragged ribbons of rain sweep in As the birds fly home for winter
And we all come down to the shore and stare across the waves
We’ve got to get off the island
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wiatr wieje przez grzbiet
Black against a charcoal grey
We climb up here by the winding path made so long ago
W dolinie poniżej ostatnich kilku światełek
blask jak żar ognia
We begin to remember, we begin to remember
Przybyliśmy nad morze i zabraliśmy ląd.
Rozproszyliśmy się po równinach.
And on and on to the mountains
Dopóki nie zostało nic do zdobycia
Odgłos ścinania drzew odbił się echem w lesie.
Zbudowaliśmy statki i domy.
mosty i Fortyfikacje
Dopóki nie zostało nic do zbudowania
Teraz w srebrnoszarej kopule nieba
Ptaki latają do domu na zimę
I wszyscy schodzimy na brzeg i wpatrujemy się w fale
Musimy wydostać się z wyspy.
Wyrzeźbiliśmy pomniki gniewnym bogom.
Ciągnęliśmy kamień przez pustynię, którą sami tworzyliśmy.
From the standing stones to the villages
Do lśniących pałaców spoglądających na wodę
Gleba rośnie cienko, plon maleje
Jest nas zbyt wielu, zbyt wielu
A teraz wstążki deszczu opadają, gdy ptaki odlatują do domu na zimę.
I wszyscy schodzimy na brzeg i wpatrujemy się w fale
Musimy wydostać się z wyspy.