Nino Ferrer — Claire tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Claire", wykonawca: Nino Ferrer.
Tekst piosenki
Comme le temps est loin déjà
te souviens-tu de ce jour-là?
L’amour n’est rien d’autre parfois
que cet instant dans un regard
et les amants qui se séparent
sur les quais mouillés d’une gare
ne savent pas qu’il est trop tard
et qu’on ne se retrouve pas.
Je l’avais connue un printemps
un jour de soleil et de vent
et ce fut elle que j’aimais tant
et qui ne m’aima que pour rire
Ce fut une triste satire
pourquoi faut-il toujours mourir?
J’ai peur de vivre et de vieillir
et cette mort qui nous attend.
C'était sur les quais de la Seine
elle était blonde et lycéenne
et ne me regarda qu'à peine
et moi, je jouais de la guitare
il y avait là quelques clochards
ils ont passé le jour à boire
et doucement tomba le soir
et je pris sa main dans la mienne.
Et les jours passent après les jours
et les amours après l’amour
il n’y aura jamais de retour
et ma jeunesse est vite passée
Je voudrais rire et t’oublier
on perd sa vie à se rappeler
car je t’avais beaucoup aimée
et je m’en souviendrai toujours.
Au coin de la rue Visconti
où j’avais ma chambre et mon lit
j’ai connu la mélancolie
d’un décor qui n’a pas changé
Les murs sont gris comme ils l'étaient
il y faisait très chaud l'été
le vent soufflait dans l’escalier
comme un orgue de Barbarie.
La lune brille dans un ciel noir
que se passe-t-il donc ce soir?
Pourquoi m’est-il permis de voir
tous ces fantômes dans les rues?
Les bruits de la ville se sont tus
Que sont ces jours-là devenus?
Et ton ombre qui dansait nue
dans le reflet de mon miroir?
Tłumaczenie tekstu piosenki
Jak daleko jest czas
pamiętasz ten dzień?
Miłość jest czasem niczym innym
co ta chwila w oczach
i kochankowie, którzy się rozstają
na mokrych dokach dworca
Nie wiem, czy jest za późno.
i żebyśmy się nie spotkali.
Znałem ją raz na wiosnę.
dzień słońca i wiatru
i to była ona, którą tak bardzo kochałem
i kto kochał mnie tylko za śmiech
To była smutna satyra
dlaczego zawsze trzeba umierać?
Boję się żyć i starzeć
i ta śmierć, która nas czeka.
To było na Nabrzeżu Sekwany
była blondynką i licealistką.
i ledwo na mnie spojrzał.
ja grałem na gitarze.
było tam kilku Włóczęgów.
spędzili dzień pijąc
i cicho opadł do wieczora
i wziąłem jej rękę w moją.
A dni mijają po dniach
i miłość po miłości
nigdy nie będzie powrotu
i moja młodość szybko minęła
Chcę się śmiać i zapomnieć o Tobie.
tracimy życie, pamiętając
bo bardzo cię kochałem.
zawsze będę pamiętać.
Na rogu ulicy Visconti
gdzie miałem mój pokój i łóżko
doświadczyłem melancholii
dekoracje, które się nie zmieniły
Ściany są szare, jak były
było bardzo gorąco w lecie
wiatr wiał ze schodów.
jako organ barbarzyństwa.
Księżyc świeci na czarnym niebie
więc co się dziś dzieje?
Dlaczego mogę zobaczyć
te wszystkie duchy na ulicach?
Odgłosy miasta ucichły
Co się stało przez te dni?
I twój cień, który tańczył nago
w odbiciu mojego lustra?