Обе-Рек — Прошлогодняя трава tekst piosenki i tłumaczenie

Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Прошлогодняя трава", wykonawca: Обе-Рек.

Tekst piosenki

Юная истрёпанная ложь вечно будет
Наряжаться в честные глаза,
На весенних кухнях невтерпёж пьяным людям:
Смело отпускают тормоза.
Развенчалась гордая зима с талым снегом,
Солнце воскрешает города,
Я не умер, не сошёл с ума, но с разбегу,
Прыгаю в свободу иногда…
До мечты как до Небес не достать рукой,
Даже с самой занебесной земной высоты,
Отправляйся с Богом, с Богом, будь сама собой,
Помнят прошлогодние цветы, помнят,
Знает прошлогодняя трава, знает,
Любит прошлогодняя река, любит,
Ох да!
Время расставляет по местам наши строки,
Как и раньше в них покоя нет,
Ты всё так же веришь поездам и глубоким,
Тихим откровеньям сигарет,
Я всё так же верю в диалог, не умея
Слушать собеседников своих,
Не читаю скучный эпилог, и не смею
Целовать предателей родных!
На пустых страницах лица, птицы, звонкие голоса,
И сколько это длится: вечность или рваные полчаса?!
И ни кому из нас не спасти этой раненой красоты,
Но помнят прошлогодние цветы, помнят,
Знает прошлогодняя трава, знает,
Любит прошлогодняя река, любит…
Ох да!!!

Tłumaczenie tekstu piosenki

Młode kłamstwa będą wieczne.
Ubierz się w uczciwe Oczy,
Na wiosennych kuchniach nie można tolerować pijanych ludzi:
Odważnie zwolnić hamulce.
Dumna zima z roztopionym śniegiem została zdemaskowana,
Słońce wskrzesza miasta,
Nie umarłem, nie oszalałem, ale z biegiem,
Czasami skaczę do wolności…
Do marzeń jak do nieba nie sięgnąć ręką,
Nawet z najbardziej zanebesnoy wysokości ziemi,
Idź z Bogiem, z Bogiem, bądź sobą,
Pamiętają zeszłoroczne kwiaty, pamiętają,
Wie zeszłoroczne zioło, wie,
Lubi zeszłoroczną rzekę, kocha,
O tak!
Czas umieszcza nasze linie,
Tak jak poprzednio, nie ma w nich spokoju,
Nadal wierzysz pociągom i głębokim,
Ciche objawienia papierosów,
Nadal wierzę w dialog, nie potrafiąc
Słuchaj swoich rozmówców,
Nie czytam Nudnego epilogu i nie śmiem
Całować zdrajców rodziny!
Na pustych stronach twarze, ptaki, dźwięczne głosy,
I jak długo to trwa: wieczność lub podarte pół godziny?!
I Żadne z nas nie uratuje tej rannej piękności,
Ale pamiętają zeszłoroczne kwiaty, pamiętają,
Wie zeszłoroczne zioło, wie,
Lubi zeszłoroczną rzekę, kocha…
O tak!!!