Ola Magnell — Vägen mot allsingenstans tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Vägen mot allsingenstans", wykonawca: Ola Magnell.
Tekst piosenki
När natten har stulit din sång medan myterna diktats
Av tungor som lossnat från hjärnor med nedfälld antenn
Där fienden kastat sin hjälm och hans ögon har siktats
Av en som är blind för att han är en blivande vän
När du är tillbaka på vägen som du hade lämnat
Sen du brände dina broar och trotsat de visaste män
Där den glåmige gudens palats till sist hade rämnat
Och sårade bödlar drar fram giljotinen igen
Då hör jag i skuggan av dvalan det mumlande mantrat
Och mistlurens varning för dis och för trött observans
Jag vände mej om, ingen där utom vinden som kantrat
Och isen som sjunger längs vägen mot Allsingenstans
När du är en älskling av tusen att ha eller mista
Och svart, plötslig klarsyn hotar att spränga din vall
Där listiga blivit de första och kloka de sista
För kortsiktig seger och fred mellan hybris och fall
Då ber jag i skuggan av dvalan en bön om försoning
Från osaligt jämmer på stigen längs älvornas dans
Jag går i de ensamma spåren av frusen försoning
Och solen går upp över vägen mot Allsingenstans
Tłumaczenie tekstu piosenki
Kiedy noc ukradła Twoją piosenkę, a dyktaty języków oderwały się od mózgu złożoną anteną, gdzie wróg rzucił swój hełm, a jego oczy zostały zauważone przez kogoś, kto jest ślepy, ponieważ jest przyszłym przyjacielem, kiedy wróciłeś na drogę, którą opuściłeś, odkąd spaliłeś swoje mosty i rzuciłeś wyzwanie najmądrzejszym ludziom, gdzie Pałac Boga tonickiego w końcu złamał i zranił, Kata ponownie wyciąga gilotynę, a potem słyszę w cieniu hibernacji narzekającą mantrę i mgła ostrzegająca przed mgłą.
Odwróciłem się, nie ma tam nikogo poza wiatrem, który się trzęsie, i lodem, który śpiewa w drodze do całopalenia, kiedy jesteś ukochaną tysiąca, aby mieć lub stracić, i czarną, nagłą klarownością, która grozi wysadzeniem twojego kopiec, tam podstęp stał się pierwszym i mądrym ostatnim dla krótkotrwałego zwycięstwa i pokoju między dumą a upadkiem, a następnie w cieniu hibernacji modlę się o pojednanie z spokojnego jęku na tańczącej ścieżce wzdłuż rzeki.
Idę samotnymi śladami lodowego pojednania,
A słońce wschodzi po drugiej stronie ulicy do Allsingenstan.