Peter Gabriel — White Mountain tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "White Mountain", wykonawca: Peter Gabriel.
Tekst piosenki
Thin hung the web like a trap in a cage,
The fox lay asleep in his lair.
Fang’s frantic paws told the tale of his sin,
Far off the chase shrieked revenge.
Outcast he trespassed where no wolf may tread,
The last sacred haunt of the dead.
He learnt of a truth which only one wolk may know,
The sceptre and crown of a king.
Howling for blood, One-eye leads on the pack,
Plunging through forest and snowstorm.
Steep rose the ridge, ghostly peaks climbed the sky,
Fang sped through jungles of ice.
Hard on his tail, One-eye drew from the pack —
An old hero conquered by none.
Steep, far too steep, grew the pathway ahead,
Descent was the only escape.
A wolf never flees in the face of his foe,
Fang knew the price he would pay —
One-eye stood before him
With the crown upon his head,
Sceptre raised to deal the deadly blow.
Fang, son of Great Fang, the traitor we seek,
The laws of the brethren say this:
That only the king sees the crown of the gods,
And he, the usurper, must die.
Snarling he tore at the throat of his foe,
But Fang fought the herd in vain.
Dawn saw the white mountain tinted with red —
Never would the crown leave again.
One-eye his the crown and with laurels on his head
Returned amongst the tribe and dwelt in peace.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Thin powiesił sieć jak pułapkę w klatce,
Lis spał w swojej kryjówce.
Szalone łapy Fanga opowiedziały historię o jego grzechu,
Daleki pościg wykrzyknął zemstę.
Wyrzutek wkroczył tam, gdzie żaden wilk nie może kroczyć.,
Ostatnie święte miejsce zmarłych.
Dowiedział się o prawdzie, którą może znać tylko jeden wolk.,
Berło i korona króla.
Wycie krwi, jednooki prowadzi na watahę,
Zanurzenie przez las i zamiecie śnieżne.
Stromo wznosił się grzbiet, upiorne szczyty wspięły się na niebo,
Kły prześlizgnęły się przez lodowe dżungle.
Twardy na ogonie, jednooki wyciągnięty z watahy —
Stary Bohater pokonany przez nikogo.
Stroma, zbyt stroma, wyrosła ścieżka przed nami,
Zejście było jedyną ucieczką.
Wilk nigdy nie ucieka przed wrogiem,
Fang wiedział, jaką cenę zapłaci. —
Jednooki stanął przed nim
Z koroną na głowie,
Berło podniesione, by zadać śmiertelny cios.
Fang, syn wielkiego Fanga, zdrajcy, którego szukamy,
Prawo braci mówi tak:
Że tylko król widzi koronę bogów,
A on, uzurpator, musi umrzeć.
Warcząc podarł gardło swojemu wrogowi,
Ale Fang walczył ze stadem na próżno.
Dawn saw the white mountain tinted with red —
Już nigdy korona nie odejdzie.
Jednooki z koroną i laurami na głowie
Powrócili do plemienia i żyli w pokoju.