Philippe Lavil — De Bretagne ou d'ailleurs tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "De Bretagne ou d'ailleurs", wykonawca: Philippe Lavil.
Tekst piosenki
Partis du nord de Bretagne ou d’ailleurs
Partis chercher un avenir meilleur
Les yeux tournés vers le grand océan
Ils ont quitté Lorient !
Galères du roi ou galions de corsaires
Ils ont pleuré sur les quais de Quimper
Les yeux tournés vers les îles lointaines
Ils ont quitté l’Aquitaine !
Ils ont débarqués à Cuba, jeté l’ancre à Antigua
Sur les terres de Madinina, ils ont planté du tabac…
Qu’ils s’appellent Yann ou Loïc, ils ont trouvé leur Amérique:
Buvant du rhum à la dame Jeanne pour oublier le corps des femmes…
Ils vivaient dans l’incertitude de ceux qui refusent les lois
Avaient cessé leurs habitudes pour ne plus vivre pour un roi
Ils ont vaincu les Espagnols et barré la route aux anglais
Pour que leurs enfants aient un sol et deviennent des Antillais…
Il fallait beaucoup de folie pour chercher d’autres paradis
Et c’est en bâtissant des villes qu’ils ont supporté l’exil
Ils ont connu d’autres musiques, les tambours, les maracasses
Qui font bouger les tropiques et oublier le temps qui passe…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Strony z północnej Bretanii lub gdzie indziej
Strony szukać lepszej przyszłości
Oczy zwrócone ku wielkiemu oceanowi
Opuścili Lorian !
Galery króla lub galeony Korsarzy
Płakali na nabrzeżach kampera
Oczy rzucili się do odległych wysp
Opuścili Akwitanię !
Wylądował na Kubie, rzucił kotwicę na Antigua
Na ziemi madinin posadzono tytoń…
Czy to Ian czy Loic, znaleźli swoją Amerykę:
Piła Rum pani Jeanne, aby zapomnieć o kobiecym ciele…
Żyli w niepewności tych, którzy odrzucają prawa
Przestali swoje nawyki, aby nie żyć dłużej dla króla
Pokonali Hiszpanów i zablokowali drogę Anglikom
Aby ich dzieci miały ziemię i stały się Antylami…
Trzeba było dużo szaleństwa, aby szukać innych raju
I to przez budowę miast tolerowali wygnanie
Doświadczyli innej muzyki, perkusji, marakasy
Które sprawiają, że tropiki poruszają się i zapominają o czasie, który mija…