Pierangelo Bertoli — E poi tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "E poi", wykonawca: Pierangelo Bertoli.
Tekst piosenki
E poi fu la notte e il giorno e l’aria, il sole, la vita
Genesi oscura di un seme, fermento di forza infinita
E il passero spiega le ali appena scaldate dal sole
Si innalza a guardare lontano e aquila fu la sua prole
Costretto a vincere il tempo e le fiere
Per sopravvivere osasti l’ignoto
Creasti il mito e le dolci chimere per rendere tutti i giorni di vuoto
Il mito creato da te contro i forti per dare agli oppressi il riparo dai torti
Scopristi le terre ignorate per dare più spazio ai fratelli
Scalasti le vette dell’arte
Volasti assieme agli uccelli
Salisti più in alto nel cielo cercando altri mondi lontani
Rompesti sempre quel velo violando gli spazi più arcani
Fu uomo chi diede la vita al progresso
Fu uomo chi vinse con piccola forza
Fu uomo chi seppe combatter se stesso
Fu uomo chi ruppe la ruvida scorza che copre l’amore, che cambia gli istinti
Spezzando gli spazi dai loro dipinti
E l’uomo creò un altro uomo generando da sempre se stesso
Regalando ai suoi figli quel dono che divenne man mano il progresso
E mettesti la macchina in moto, non sapendo che cosa facevi
Come il mago che sfida l’ignoto, innocente perché non sapevi…
Tłumaczenie tekstu piosenki
A potem była noc i dzień, powietrze, słońce, życie
Ciemna istota nasion, fermentacja nieskończonej mocy
A Wróbel rozwija świeżo rozgrzane przez słońce skrzydła
Wspina się patrzeć na bok i orzeł był jego potomstwo
Zmuszony do zyskania czasu i targów
Aby przetrwać, odważyłeś się nieznanego
Stworzyłeś mit i słodkie Chimery, aby każdy dzień był pusty
Mit stworzony przez Ciebie przeciwko potężnym, aby dać uciskanym schronienie przed złudzeniami
Odkryj zapomniane ziemie, aby dać więcej miejsca braciom
Wspinaczka na szczyty sztuki
Latałeś z ptakami.
Wspinaj się wyżej w niebo, szukając innych odległych światów
Zawsze łamałeś tę zasłonę, naruszając najbardziej tajne przestrzenie
Był człowiekiem, który oddał życie postępowi
Był człowiekiem, który wygrał z niewielką siłą
Był człowiekiem, który wiedział, jak sobie radzić
Był człowiekiem, który złamał szorstką skórkę pokrywającą miłość, która zmienia instynkty
Rozrywając przestrzenie z ich obrazów
I człowiek stworzył innego człowieka, zrodził samego siebie
Dając swoim dzieciom ten dar, który stał się postępem
I wpuścił samochód w ruch, nie wiedząc, co robiłem
Jak czarodziej, który rzuca wyzwanie nieznanemu, niewinnemu, ponieważ nie wiedział…