Pierangelo Bertoli — Eppure Soffia tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Eppure Soffia", wykonawca: Pierangelo Bertoli.
Tekst piosenki
E l’acqua si riempie di schiuma il cielo di fumi
La chimica lebbra distrugge la vita nei fiumi
Uccelli che volano a stento malati di morte
Il freddo interesse alla vita ha sbarrato le porte
Un’isola intera ha trovato nel mare una tomba
Il falso progresso ha voluto provare una bomba
Poi pioggia che toglie la sete alla terra che è vita
Invece le porta la morte perché è radioattiva
Eppure il vento soffia ancora
Spruzza l’acqua alle navi sulla prora
E sussurra canzoni tra le foglie
Bacia i fiori li bacia e non li coglie
Un giorno il denaro ha scoperto la guerra mondiale
Ha dato il suo putrido segno all’istinto bestiale
Ha ucciso, bruciato, distrutto in un triste rosario
E tutta la terra si è avvolta di un nero sudario
E presto la chiave nascosta di nuovi segreti
Così copriranno di fango persino i pianeti
Vorranno inquinare le stelle la guerra tra i soli
I crimini contro la vita li chiamano errori
Eppure il vento soffia ancora
Spruzza l’acqua alle navi sulla prora
E sussurra canzoni tra le foglie
Bacia i fiori li bacia e non li coglie
Eppure sfiora le campagne
Accarezza sui fianchi le montagne
E scompiglia le donne fra i capelli
Corre a gara in volo con gli uccelli
Eppure il vento soffia ancora
Tłumaczenie tekstu piosenki
A woda wypełnia niebo piankowym dymem
Trąd Chemia niszczy życie w rzekach
Ptaki ledwo latające, śmiertelnie chore
Zimne zainteresowanie życiem otworzyło drzwi
Cała wyspa znalazła grób w morzu
Fałszywy postęp chciał wypróbować bombę
Potem deszcz, który odbiera pragnienie ziemi, która jest życiem
Zamiast tego przynosi jej śmierć, ponieważ jest radioaktywna
Ale wiatr wciąż wieje
Rozprysk wody do naczyń na prora
I szepcze pieśni w liściach
Całuje kwiaty całuje je i nie łapie
Pewnego dnia pieniądze otworzyły wojnę światową
Dał swój zgniły znak zwierzęcemu instynktowi
Zabił, spalił, zniszczył w smutnym różańcu
A cała ziemia jest otoczona czarnym całunem
I wkrótce ukryty klucz do nowych sekretów
Więc nawet planety będą pokryte błotem
Będą chcieli zanieczyścić Gwiazdy wojną między słońcami
Zbrodnie przeciwko życiu nazywają je błędami
Ale wiatr wciąż wieje
Rozprysk wody do naczyń na prora
I szepcze pieśni w liściach
Całuje kwiaty całuje je i nie łapie
Dotyczy to jednak kampanii
Pieści po bokach góry
I myli kobiety we włosach
Wyścig wyścigi w locie z ptakami
Ale wiatr wciąż wieje