Pooh — Il Tempo, una Donna, la Città tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Il Tempo, una Donna, la Città", wykonawca: Pooh.
Tekst piosenki
Un Po' Del Nostro Tempo Migliore
Il Tempo, Una Donna, La CittÀ
(Facchinetti-Negrini)
Polvere
il vento nella valle scivola
finestre semiaperte stridono
sui muri silenzioso il sole
giace.
Vastità
di strade sconosciute ai passi miei
che suonano indiscreti come chi
violasse un mondo mai trovato
prima.
Si avvicina lentamente a me resta in ombra il viso per un po'
è una donna e sembra sia
pur presente e viva
un’immagine sospesa nel tempo
nata alla mente
prima che agli occhi miei.
È un ritratto della fantasia
chiedo dove sono e lei chi sia
lei risponde: Vieni e poi
tu potrai vedere
ciò che il vento e il sole sanno da sempre
ciò che spiegarti
forse neanch’io saprei.
Lentamente
io la seguo, ho gli occhi su di lei
sto cercando
di sentire veri i passi miei
quanto prima lieve e poi via via
sempre più presente scopro intorno
da rumori e voci la città
prima spenta
riemergente e viva intorno a me anche se oltre noi nessuno c'è
anche se oltre noi nessuno c'è.
Voci di uomini in allegria
parlano forte di non so chi
vantano nel vino ognuno con vivaci accenti
come il mondo sfiderebbe
chi non fosse nato vinto
ma nella città si stenta
e si aspetta chi sa che.
Chi ha del coraggio nel mondo va voce di donna di stanca età
come una preghiera triste a chi si appresta al viaggio
quando tornerai lo sento
figlio io sarò nel vento
possa il mondo risparmiarti
per colei che in mente hai.
E solitario un canto di fanciulla in una stanza vuota
dietro una finestra chiusa in pianto si tramuta
fra pareti nude che il silenzio consumò
e la mente incerta a cosa esiste e cosa no.
Poi la sconosciuta a un tratto il viso mi rivela
ne riscopro i tratti dolci gli occhi d’acgua pura
trasparente contro il sole l’abito di lei
ricomposta immagine di voci udite già.
Non violata dall’iniquo tempo
sola e viva dove vive ormai
fredda l’eco di remote ombre
cui sottrarla solo io potrei
prendo le sue mani e breve e intenso è il suo respiro.
Tace il vento sulle pietre bianche
anche il sole sembra attento a noi
cade il velo che l’attesa antica
forte e fragile le ricamò.
Cade giù da un muro un sasso rotola e si ferma.
L’aria si chiude al silenzio e poi
s’alza la polvere intorno a noi
io chiudo gli occhi li riapro e…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Trochę Naszego Najlepszego Czasu
Czas, Kobieta, Miasto
(Tragarze-Negrini)
Kurz
Wiatr w dolinie ślizga się
półotwarte okna skrzypią
na ścianach cicho słońce
leżeć.
Rozległość
nieznanych dróg do moich kroków
które brzmią nieskromnie jak kto
zakłócać świat, którego nigdy nie znaleziono
przed.
Powoli zbliża się do mnie, pozostając w cieniu jego twarzy na chwilę
ona jest kobietą i wygląda jak
chociaż prawdziwe i żywe
obraz wstrzymany w czasie
urodzony przez rozum
do moich oczu.
To portret fantazji
pytam, gdzie jestem i kim ona jest.
ona odpowiada: Przyjdź, a potem
zobaczysz
co wiatr i słońce zawsze wiedzą
co ci wyjaśnić
może ja też nie wiem.
Powoli
podążam za nią, patrzę na nią
Szukam
usłyszeć moje kroki
im wcześniej, tym później
coraz więcej teraźniejszości odkrywam wokół
od hałasu i głosów miasta
pierwszy wyłączony
odradza się i żyje wokół mnie, chociaż nie ma nikogo poza nami
ale tylko my.
Głosy mężczyzn w zabawie
mówią głośno, Nie wiem kto
chwalą się w winie, każdy z jasnymi akcentami
jak świat będzie kwestionować
kto nie urodził się wygrał
ale w mieście przestaje
i czeka, kto wie co.
Kto jest odważny na świecie idzie głos kobiety zmęczony wiek
jak smutna Modlitwa dla tych, którzy przygotowują się do podróży
kiedy wrócisz, słyszę cię.
synu będę na wietrze
niech świat cię oszczędzi
dla tego, co masz na myśli.
I samotna pieśń Panieńska w pustym pokoju
za zamkniętym oknem płacze
wśród nagich ścian, które pochłonęła cisza
a umysł nie wie, co istnieje, a co nie.
Potem nieznajoma nagle pokazuje mi twarz
ponownie odkrywam słodkie cechy oczu acgua pura
przezroczysty przed słońcem sukienka jej
przekomponuj obraz już słyszanych głosów.
Nie zakłócony przez niesprawiedliwy czas
samotna i żywa tam, gdzie teraz mieszka
zimne Echo odległych cieni
i tylko ja mogłem
biorę ręce i krótkie i intensywne jego oddech.
Cichy wiatr na białych kamieniach
nawet słońce patrzy na nas
spada zasłona, że starożytne oczekiwanie
wyhaftowała je mocną i delikatną.
Spada ze ściany Kamień toczy się i zatrzymuje.
Powietrze zamyka się w ciszy, a następnie
wokół nas unosi się kurz
zamykam oczy, otwieram je i…