Pupo — Una Nuova Bugia tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Una Nuova Bugia", wykonawca: Pupo.
Tekst piosenki
Ti vedo ogni sera respirare la tua nostalgia
Ti sento parlare mentre inventi una nuova bugia
Io canto da sempre le mie storie, la vita, la gente
E per questo stasera canterò la tua storia
Da giovane eri il playboy della tua compagnia
E quante avventure ha creato la tua fantasia
E a me sembra giusto e mi piace sentirti parlare
Perché ognuno la vita se la deve inventare
Le notti d’amore colorate dei sogni più strani
Anch’io le ho vissute, inventandomi quelle sue mani
E in certi momenti raccontare di un giorno passato
In un posto qualunque dove tu non sei stato
E quando qualcuno, con la solita vecchia ironia
Ti prende un po' in giro e ti dice: «È una nuova bugia»
Tu non lo ascoltare lui non sa quanto è grande il mare
E la sua fantasia non sa mai dove andare
Tu non lo ascoltare lui non sa quanto è grande il mare
E la sua fantasia non sa mai dove andare
E il rumore del vento ti riporta una strana emozione
La storia vissuta da una donna che poi si è perduta
Non credeva che il tempo le potesse donare un domani
E chissà dove ormai sta vivendo i suoi guai
E mentre ti perdi nei ricordi dell’ultima notte
Un vecchio fienile e la pioggia e le strade interrotte
E a me sembra giusto, chi è da solo si deve inventare
Tante piccole cose, una storia d’amore
Tłumaczenie tekstu piosenki
Widzę, jak co wieczór oddychasz swoją tęsknotą
Słyszę, jak mówisz, kiedy wymyślasz nowe kłamstwa.
Zawsze śpiewam moje historie, życie, ludzie
Dlatego dziś zaśpiewam Twoją historię.
W młodości byłeś playboyem w swoim towarzystwie.
A ile przygód stworzyła Twoja wyobraźnia
I wydaje mi się, że to prawda i lubię słyszeć, jak mówisz
Bo każdy musi wymyślać własne życie.
Kolorowe noce miłości najdziwniejszych snów
Ja też je przeżyłem, wymyślając te jego ręce.
I w pewnych momentach mówić o minionym dniu
Gdziekolwiek nie byłeś.
A kiedy ktoś, ze zwykłą starą ironią
Drażni cię trochę i mówi: "to nowe kłamstwo»
Nie słuchajcie go. on nie wie, jak wielkie jest morze.
A jego fantazja nigdy nie wie, gdzie iść
Nie słuchajcie go. on nie wie, jak wielkie jest morze.
A jego fantazja nigdy nie wie, gdzie iść
A szum wiatru przynosi dziwne emocje
Historia przeżywana przez kobietę, która następnie zaginęła
Nie wierzyła, że czas może dać jej jutro
I kto wie, gdzie teraz przeżywa swoje nieszczęścia
I kiedy gubisz się we wspomnieniach z ostatniej nocy
Stara stodoła i deszcz i złamane drogi
I wydaje mi się, że to prawda, kto powinien wymyślić
Tyle drobiazgów, Roman.