Raf — Gente di mare tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Gente di mare", wykonawca: Raf.
Tekst piosenki
A noi che siamo gente di pianura —
navigatori esperti di citta
il mare ci fa sempre un po' paura —
per quell’idea di troppa liberta.
Eppure abbiamo il sale nei capelli
del mare abbiamo le profondita
e donne infreddolite negli scialli —
che aspettano che cosa non si sa.
Gente di mare che se ne va — dove gli pare dove non sa.
Gente che muore di nostalgia
ma quando torna dopo un giorno muore
per la voglia di andare via.
Gente di mare — e quando ci fermiamo sulla riva
gente di mare — lo sguardo all’orizzonte se ne va
gente di mare — portandoci i pensieri alla deriva
per quell’ideal di troppa liberta.
Gente di mare che se ne va — dove gli pare dove non sa.
Gente corsara che nin c’e piu
gente lontana che porta nel cuore questo grande fratello blu.
Al di la del mare c’e qualcuno che
c’e qualcuno che non sa niente di te.
Gente di mare che se ne va — dove gli pare dove non sa.
Noi prigionieri in queste citta
viviamo sempre di oggi e di ieri inchiodati dalla realta
e la gente di mare va.
Gente di mare che se ne va — dove gli pare dove non sa.. ..
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nam, że jesteśmy zwykłymi ludźmi —
doświadczeni żeglarze miasta
morze zawsze czyni nas trochę przerażające —
z powodu tego pomysłu jest zbyt dużo wolności.
A jednak mamy sól we włosach
morza mamy głębiny
i kobiety w szalikach. —
na co czekać, nie wiadomo.
Naród morski odchodzi-gdzie mu się podoba, gdzie nie wie.
Ludzie umierają z nostalgii
ale kiedy wraca dzień później, umiera
z powodu chęci odejścia.
Ludzie morza-i kiedy zatrzymujemy się na brzegu
ludzie morza-Widok horyzontu odchodzi
morskich ludzi-biorąc nas myśli dryfujących
na to ideał jest zbyt duży.
Naród morski odchodzi-gdzie mu się podoba, gdzie nie wie.
Ludzie Korsarzy, że ning tam więcej
odlegli ludzie niosący w sercu tego wielkiego niebieskiego brata.
Za morzem jest ktoś, kto
jest ktoś, kto nic o tobie nie wie.
Naród morski odchodzi-gdzie mu się podoba, gdzie nie wie.
Jesteśmy więźniami w tych miastach
zawsze żyjemy dzisiaj i wczoraj, przybite rzeczywistością
a marynarze chodzą.
Naród morski odchodzi-gdzie mu się podoba, gdzie nie wie.. ..