Rainhard Fendrich — Der Mensch ist wie er ist tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Der Mensch ist wie er ist", wykonawca: Rainhard Fendrich.
Tekst piosenki
Seit vor millionen Jahr´n
Er sich erstmals aufgerichtet
War sein Geist es der ihn vorwärts trieb
Und es hat sich nach und nach
Ihm die Erde unterworfen
Er nahm sich was er wollte bis nichts übrig blieb
Seit vor millionen Jahr´n
Erstmals er ein Tier geschlachtet
Kommt vom Blut, so scheint es, er nicht los
Dennoch regten sich Gefühle
Reue und Barmherzigkeit
Und der Wunsch nach Einklang wurde endlich gross
Doch der mensch ist wie er ist
Er lernt ständig und vergisst
Er denkt weiter leider gegen die Natur
Er will Herrscher sein und Freund
Und ist selbst sein grösster Feind
Und vom Weg zum Paradies fehlt jede Spur
Langsam scheint er zu begreifen
Dass für seinen Untergang
Die Schuld allein in seinen Händen liegt
Er will retten und bewahren
Will aus Fehlern plötzlich klug sein
Wenn sich das Gewissen in ihm regt
Doch der Mensch ist wie er ist
Er lernt ständig und vergisst
Er denkt weiter und bleibt trotzdem manchmal stur
Er will Herrscher sein und Freund
Und ist selbst sein grösster Feind
Und vom Weg zum Paradies fehlt jede Spur
Er lebt ständig mit dem Zweifel
Am Teufel und an ott
Denn sicher ist in seinem Leben
Einzig nur der Tod
Doch der mensch ist wie er ist
Er lernt ständig und vergisst
Er denkt weiter leider gegen die Natur
Er will Herrscher sein und Freund
Und ist selbst sein grösster Feind
Und vom Weg zum Paradies fehlt jede Spur
Doch der mensch ist wie er ist
Er lernt ständig und vergisst
Er denkt weiter leider gegen die Natur
Er will Herrscher sein und Freund
Und ist selbst sein grösster Feind
Und vom Weg zum Paradies fehlt jede Spur
Tłumaczenie tekstu piosenki
Odkąd miliony lat temu
Po raz pierwszy wyprostował się
Czy jego duch popchnął go do przodu
I ma po sobie i po
Podbiła go Ziemia.
Wziął to, czego chciał, dopóki nic nie zostało.
Odkąd miliony lat temu
Po raz pierwszy zabił zwierzę
Wygląda na to, że nie pozbył się krwi.
Jednak uczucia podniecały
Skrucha i miłosierdzie
A pragnienie pojednania w końcu stało się wielkie
Ale człowiek jest taki, jaki jest
Ciągle się uczy i zapomina
Nadal myśli niestety przeciwko naturze
Chce być władcą i przyjacielem
A nawet jest jego największym wrogiem
Nie ma śladów po drodze do nieba.
Powoli wydaje się, że rozumie
Co za śmierć.
Wina jest tylko w jego rękach
Chce uratować i uratować
Chce nagle być mądry z powodu błędów
Kiedy sumienie się w nim podnieca
Ale człowiek jest taki, jaki jest
Ciągle się uczy i zapomina
Ciągle myśli, a jednak czasami pozostaje uparty
Chce być władcą i przyjacielem
A nawet jest jego największym wrogiem
Nie ma śladów po drodze do nieba.
Ciągle żyje z wątpliwościami
U diabła i Otta
Bo na pewno w jego życiu.
Tylko śmierć
Ale człowiek jest taki, jaki jest
Ciągle się uczy i zapomina
Nadal myśli niestety przeciwko naturze
Chce być władcą i przyjacielem
A nawet jest jego największym wrogiem
Nie ma śladów po drodze do nieba.
Ale człowiek jest taki, jaki jest
Ciągle się uczy i zapomina
Nadal myśli niestety przeciwko naturze
Chce być władcą i przyjacielem
A nawet jest jego największym wrogiem
Nie ma śladów po drodze do nieba.