Ricardo Montaner — Doce Y Media tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Doce Y Media", wykonawca: Ricardo Montaner.
Tekst piosenki
En la sonrisa de la gente busco compañÃa
En el ruido de los autos de las doce y media
Tomo café negro, veo libros tontos
Tontos libros tontos, para un pobre tonto
Que mato el amor
En la cornisa de la vida comienza esta historia
Que comienza o termina justo doce y media
Busco un dia malo para ver como es Malo un dia malo para un tipo malo
Que mato el amor
Junto a mi soledad, cenando te recuerdo
No se si llegue no se No se si estoy yendo
Junto a mi soledad rompo en silencio
No se si gritar no se No se si estoy muerto
En los apenas de mi vida, apenas respiro
Apenas me fijo son las doce y media
Buscaba un dia malo y ya se como es Malo un dia muy malo
Me mata la sed
Junto a mi soledad, cenando te recuerdo
No se si llegue no se No se si estoy yendo
Junto a mi soledad rompo en silencio
No se si gritar no se No se si estoy muerto
En los apenas de mi vida, apenas respiro
Apenas me fijo son las doce y media
Junto a mi soledad, cenando te recuerdo
No se si llegue no se No se si estoy yendo
Junto a mi soledad rompo en silencio
No se si gritar
No se si estoy muerto
Tłumaczenie tekstu piosenki
W uśmiechu ludzi Szukam towarzysza
W hałasie maszyn dwanaście i pół
Piję czarną kawę, widzę głupie książki.
Głupie głupie książki, dla biednego głupca,
Że zabijam miłość,
Na gzymsie życia zaczyna się ta historia
Który zaczyna się lub kończy tylko dwanaście i pół
Szukam złego dnia, aby zobaczyć, jak zły dzień jest dla złego faceta
Że zabijam miłość,
Przy mojej samotności, jedzeniu, pamiętam cię.
Nie wiem, czy przyjadę, Nie wiem, czy odchodzę.
Obok mojej samotności przerywam ciszę.
Nie wiem, czy krzyczę, Nie wiem, czy nie żyję.
W tych, którzy ledwo żyją, ledwo oddycham.
Ledwo zauważyłam, że jest wpół do dwunastej.
Szukałem złego dnia i już wiem, jak zły jest, bardzo zły dzień.
Pragnienie mnie zabija.
Przy mojej samotności, jedzeniu, pamiętam cię.
Nie wiem, czy przyjadę, Nie wiem, czy odchodzę.
Obok mojej samotności przerywam ciszę.
Nie wiem, czy krzyczę, Nie wiem, czy nie żyję.
W tych, którzy ledwo żyją, ledwo oddycham.
Ledwo zauważyłam, że jest wpół do dwunastej.
Przy mojej samotności, jedzeniu, pamiętam cię.
Nie wiem, czy przyjadę, Nie wiem, czy odchodzę.
Obok mojej samotności przerywam ciszę.
Nie wiem, czy mam krzyczeć.
Nie wiem, czy nie żyję.