Riccardo Fogli — Le infinite vie del cuore tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Le infinite vie del cuore", wykonawca: Riccardo Fogli.
Tekst piosenki
Quando io dentro di te aprirò una porta di nostalgia,
quando tu spaccando il cielo dirai:
«lascio tutto, voglio andarmene via»,
metterò all’incanto i nostri momenti,
pregherò che il cielo possa aiutarti,
so che sai teneramente sbagliarti.
Piano, piano, dolcemente
scenderemo a luci spente dentro di noi,
saliremo ancora insieme sopra i monti
e le colline in alto, lassù;
e ci esploderà nel cuore
tutto quello che di amore c'è
verso il futuro ancora io e te.
Quando tu sopra di me sembrerai una stella fredda o chissà,
quando io dentro di te sentirò l’amore che se ne va,
troverò una luna da queste parti,
salverò la prima voglia di averti,
tornerò nel tempo e ti cercherò, ti cercherò.
Piano, come foglie lente
scenderemo in un dolore dentro di noi
poi risaliremo insieme,
senza orgoglio né paure
in alto lassù;
e ci esploderà nel cuore
tutto quello che di amore c'è
verso il futuro ancora io e te.
E intrecciando queste mani
prenderemo il vento che già sai,
stretti nel tempo finalmente noi:
sulle infinite vie del cuore, ormai.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Kiedy Otworzę w tobie drzwi nostalgii,
kiedy złamiesz niebo, powiesz:
"zostawiam wszystko, chcę odejść»,
będę oczarować nasze chwile,
będę się modlił, aby niebo mogło Ci pomóc,
wiem, że potrafisz się mylić.
Spokojnie.
zejdziemy na dół, aby zgasić światło w nas,
będziemy razem wznieść się ponad góry
i wzgórza na górze, tam;
i eksploduje w sercu
wszystko o miłości jest
w przyszłość znów jesteśmy ty i ja.
Kiedy będziesz nade mną wyglądać jak zimna gwiazda, albo kto wie,
kiedy poczuję w tobie miłość.,
znajdę tu Księżyc.,
uratuję pierwsze pragnienie posiadania Ciebie,
cofnę się w czasie i będę cię szukał.
Płaskie jak powolne liście
zejdziemy w górę w nas
potem pójdziemy razem,
bez dumy i strachu
wysoko tam.;
i eksploduje w sercu
wszystko o miłości jest
w przyszłość znów jesteśmy ty i ja.
I przeplatając te ręce
złapiemy wiatr, który już znasz,
blisko w czasie, w końcu jesteśmy:
na nieskończonych ścieżkach serca.