Richard Burton — The Artilleryman and the Fighting Machine tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "The Artilleryman and the Fighting Machine", wykonawca: Richard Burton.
Tekst piosenki
The hammering from the pit and the pounding of guns grew louder.
My fear rose at the sound of someone creeping into the house.
Then I saw it was a young artillaryman, weary, streaked with blood and dirt.
«Anyone here?»
«Come in. Here, drink this.»
«Thank you.»
«What's happened?»
«They wiped us out. Hundreds, maybe thousands.»
«The Heat Ray?»
«The Martians! They were inside the hoods of machines they’d made.
Massive metal things on legs, giant machines that walked! They attacked us.
They wiped us out.»
«Machines?»
«Fighting machines. Picking up men and bashing them against trees,
just hunks of metal but they knew exactly what they were doing.»
«Hmm. There was another cylinder came last night.»
«Yes. Yes, it looked bound for London.»
London. Carrie! I hadn’t dreamed there could be danger to Carrie and her father,
so many miles away.
«I must go to London at once.»
«And me. Got to report to headquarters — if there’s anything left of it.»
At Byfleet we came upon an inn but it was deserted.
«Is everybody dead?»
«Not everybody. Look.»
Six cannons, with gunners standing by.
«Bows and arrows against the lightning. They haven’t seen the Heat Ray yet.»
We hurried along the road to Weybridge.
Suddenly, there was a heavy explosion.
The ground heaved, windows shattered and gust of smoke erupted into the air.
«Look! There they are! What did I tell you?»
Quickly, one after the other, four of the fighting machines appeared.
Monstrous tripods, higher than the tallest steeple, striding over the pine
trees and smashing them.
Walking engines of glittering metal.
Each carried a funnel and I realised with horror that I’d seen this awful thing
before.
A fifth machine appeared on the far bank.
It raise itself to full height, flourished the funnel high in the air and the
ghostly, terrible Heat Ray struck the town.
As it struck, all five fighting machines exulted, emitting deafening howls
which roared like thunder.
Ulla!
Ulla!
Ulla!
Ulla!
Ulla!
The six guns we had seen now fired simultaneously, decapitating a fighting
machine.
The Martian inside the hood was slain, splashed to the four winds
And the body, nothing now but an intricate device of metal, went whirling to destruction.
As the other monster advanced, people ran blindly, the artillaryman among them.
But I jumped into the water and hid until forced up to breathe.
Now the guns spoke again but this time the Heat Ray sent them to oblivion.
Ulla!
With a white flash, the Heat Ray swept across the river.
Scalded, half-blinded and agonised, I staggered through leaping,
hissing water towards the shore.
I fell helplessly, in full sight of the Martians, expecting nothing but death.
The foot of a fighting machine came down close to my head
Then lifted again as the Martians carried away the debris of their fallen
comrade
And I realised that, by a miracle, I had escaped.
Ulla!
Ulla!
Ulla!
Ulla!
Tłumaczenie tekstu piosenki
Uderzanie młotem z dołu i uderzanie bronią stawało się coraz głośniejsze.
Mój strach wzrósł na dźwięk kogoś wkradającego się do domu.
Wtedy zobaczyłem młodego artylerzystę, zmęczonego, pokrytego krwią i brudem.
"Jest tu kto?»
"Wejdź. Masz, wypij to.»
"Dziękuję.»
"Co się stało?»
"Zniszczyli nas. Setki, może tysiące.»
"Promień Ciepła?»
"Marsjanie! Byli wewnątrz kapturów maszyn, które stworzyli.
Ogromne metalowe rzeczy na nogach, gigantyczne maszyny, które chodziły! Zaatakowali nas.
Zniszczyli nas.»
Maszyny?»
"Walczące maszyny. Łapanie ludzi i bicie ich o drzewa,
tylko kawałki metalu, ale wiedzieli dokładnie, co robią.»
"Hmm. Wczoraj przyszedł kolejny cylinder.»
"Tak. Tak, wyglądało na to, że zmierza do Londynu.»
Londyn. Carrie! Nie śniło mi się, że może być niebezpieczeństwo dla Carrie i jej ojca.,
tak wiele mil stąd.
"Muszę natychmiast jechać do Londynu.»
"I ja. Muszę zgłosić się do Kwatery Głównej, jeśli coś z niej zostanie.»
W Byfleet natknęliśmy się na zajazd, ale był opuszczony.
"Czy wszyscy nie żyją?»
"Nie wszyscy. Spójrz.»
Sześć dział, z artylerzystami w pogotowiu.
"Łuki i strzały przeciwko piorunom. Nie widzieli jeszcze promieni ciepła.»
Spieszyliśmy się wzdłuż drogi do Weybridge.
Nagle nastąpiła potężna eksplozja.
Ziemia się trzęsła, okna roztrzaskały się i podmuch dymu wybuchł w powietrze.
# Patrz Tam są! Co ci mówiłem?»
Szybko, jedna po drugiej, pojawiły się cztery maszyny bojowe.
Monstrualne statywy, wyższe od najwyższej wieży, kroczące nad sosną
drzewa i rozbijanie ich.
Chodzące silniki błyszczącego metalu.
Każdy nosił lejek i zdałem sobie sprawę z przerażenia, że widziałem tę okropną rzecz.
przed.
Na Dalekim brzegu pojawiła się piąta maszyna.
Podnosi się do pełnej wysokości, rozkwitł lejek wysoko w powietrzu i
upiorny, straszny Promień ciepła uderzył w miasto.
Kiedy uderzył, wszystkie pięć maszyn walczących rozkoszowało się, wydając ogłuszające wycie
który ryczał jak grzmot.
Ulla!
Ulla!
Ulla!
Ulla!
Ulla!
Sześć pistoletów, które widzieliśmy, strzelało jednocześnie, odcinając głowę walczącemu.
maszyna.
Marsjanin wewnątrz maski został zabity, rozlany na cztery wiatry
A ciało, nic poza skomplikowanym urządzeniem z metalu, zostało zniszczone.
W miarę jak inne potwory posuwały się naprzód, ludzie biegali na oślep, wśród nich był artylerzysta.
Ale wskoczyłem do wody i schowałem się, aż zmusiłem do oddychania.
Teraz Broń znowu odezwała się, ale tym razem Promień ciepła zesłał ich w zapomnienie.
Ulla!
Z białym błyskiem, Promień ciepła przemieścił się przez rzekę.
/ Align= "left" / ,
syczenie wody w kierunku brzegu.
Upadłem bezradnie, na oczach Marsjan, oczekując jedynie śmierci.
Stopa maszyny bojowej spadła blisko mojej głowy.
Potem znów podniósł się, gdy Marsjanie zabrali szczątki swoich poległych.
towarzyszu.
I zdałem sobie sprawę, że cudem uciekłem.
Ulla!
Ulla!
Ulla!
Ulla!