Robert Charlebois — C.P.R. blues tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "C.P.R. blues", wykonawca: Robert Charlebois.
Tekst piosenki
Tu veux savoir
Pourquoi les trains
T’envoyent la main
Dans ton miroir
Et je te décris
Dans un cri
Un Genghis Khan
Mangeant du riz
Un Debussy
Qui était fifi
Vends tous tes trains
A ton voisin
Va lui voler ses voies ferrées
Je te le crie
Dans un grand cri
Mais je m’en fous
J' m’en arquebout
Les crapets soleils
Jamais deux pareils
La terre catapultée
On est restés plantés
A la r’garder passer
Tu veux savoir
Pourquoi la mort
Sans garantie
Et je te décris
Dans un cri
Des cochons d’inde paranoiaques
Comme des fourmis tournées maniaques
Vends tous tes trains
A ton voisin
Va lui voler
Ses voies ferrées
Je te le crie
Dans un grand cri
Entre les dents
Du laitier blanc
Dans son train blanc
Avec son chien blanc
Qui s’en allait livrer son lait
Blanc comme ses yeux blancs
Crevés à blanc
Et qui tenait entrre ses dents
La laisse blanche de son chien blanc
Et qui chantait de sa voix blanche:
«Je me souviens d’une balle perdue»
(Merci à André Lemieux pour cettes paroles)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Chcesz wiedzieć.
Dlaczego pociągi
Wysłać ci rękę
W Twoim lustrze
I opisuję Ci
W krzyku
Dżyngis-chan
Jeść ryż
Debussy
Kim był Fifi
Sprzedaj wszystkie swoje pociągi.
Do sąsiada
Ukraść jego tory kolejowe
Krzyczę do ciebie.
W głośnym krzyku
Ale mnie to nie obchodzi.
Nie wiem.
Ropuchy słońca
Nigdy nie było dwóch takich samych
Ziemia katapultowana
Zostaliśmy posadzeni.
W r ' zachować przejść
Chcesz wiedzieć.
Dlaczego śmierć
Bez gwarancji
I opisuję Ci
W krzyku
Paranoidalne świnki morskie
Jak mrówki maniaków
Sprzedaj wszystkie swoje pociągi.
Do sąsiada
Zamierza go ukraść
Linie kolejowe
Krzyczę do ciebie.
W głośnym krzyku
Między zębami
Z białego żużla
W swoim białym pociągu
Ze swoim białym psem
Kto miał dostarczyć swoje mleko
Białe jak jej białe oczy
Przebite do białego kalenia
I kto trzymał w zębach
Biała smycz jego białego psa
I śpiewał swoim białym głosem:
"Pamiętam zabłąkaną kulę»
(Dzięki André Lemieux za te słowa)