Robert — Prière pour aller au paradis tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Prière pour aller au paradis", wykonawca: Robert.
Tekst piosenki
Il est un jardin
Enfoui au creux de ma mémoire
Un jardin bleu dans le matin
Où ont poussé des iris noirs
Un jardin dont j’ai tant rêvé
Oh qu’un jour je puisse y entrer
Me reposer à tout jamais
Près de la tombe abandonnée
De Laura
Je saurai le seuil
Au bruit de la grille rouillée
L’endroit du puits sous les tilleuls
On y buvait des jours d'été
En écartant les giroflées
Les mousses sombres et glacées
Les scolopendres effrayées
Près de la tombe abandonnée
De Laura
Oh je voudrais tant mourir en ce jardin
A l’ombre calme des grands pins
Que s’ouvrent enfin les roses
Closes
Depuis si longtemps
Il est un jardin
Enfoui au fond de ma mémoire
Un jardin bleu quand vient le soir
Où ont poussé deux lauriers thyms
Un jardin où j’ai tant pleuré
Oh qu’un jour je puisse y entrer
Me reposer à tout jamais
Près de la tombe parfumée
De Clara
Nous aurons des rires
Comme des vols de passereaux
De grands rires clairs de jeunes filles
Des rires frais comme des ruisseaux
Comme des rires de gens heureux
Nous réinventerons le temps
Des jours où l’on avait le temps
De parler de jardins en fleurs
Et des choses du coeur
Oh je voudrais tant revivre en ce jardin
A l’ombre calme des grands pins
Que s’ouvrent enfin les roses
Closes
Depuis si longtemps
Là
Tłumaczenie tekstu piosenki
To jest ogród
Pochowany w zagłębieniu mojej pamięci
Niebieski ogród rano
Gdzie rosły Czarne irysy
Ogród, o którym tak marzyłem
Pewnego dnia będę mógł do niej wejść.
Na zawsze odpocząć
W pobliżu opuszczonego grobu
Od Laury
Poznaję próg
Hałas zardzewiały
Miejsce studni pod lipami
Pili tam letnie dni.
Rozsuwając goździki
Ciemne, lodowate mchy
Przestraszone skolopendry
W pobliżu opuszczonego grobu
Od Laury
Och, tak bardzo chcę umrzeć w tym ogrodzie
W cichym cieniu wysokich sosen
Że w końcu otwierają się róże
Ogrodzić
Tak długo
To jest ogród
Pochowany głęboko w mojej pamięci
Niebieski ogród, gdy nadejdzie wieczór
Gdzie rosły dwa Laury Timsa
Ogród, w którym tak płakałam
Pewnego dnia będę mógł do niej wejść.
Na zawsze odpocząć
W pobliżu pachnącego grobu
Od Klary
Będziemy się śmiać.
Jak kradzież przemytników
Głośny, wyraźny dziewczęcy śmiech
Śmiech jest świeży jak strumienie
Jak śmiech szczęśliwych ludzi
Będziemy wymyślać czas
Dni, w których mieliśmy czas
Mówić o kwitnących ogrodach
I sprawy serca
Och, tak bardzo chciałbym przeżyć w tym ogrodzie
W cichym cieniu wysokich sosen
Że w końcu otwierają się róże
Ogrodzić
Tak długo
Tam