Roberto Vecchioni — I Poeti tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "I Poeti", wykonawca: Roberto Vecchioni.
Tekst piosenki
I poeti son giovani e belli
e portano in cuore
la luce del sole
e un canto d’uccelli;
e la strada del borgo natio,
la pioggia sui tetti
la povera gente amata da Dio.
Poesia, poesia,
deh proteggimi ovunque io sia!
poesia, poesia.
I poeti son vecchi signori
che mangian le stelle
distesi sui prati
delle loro ville,
e s’inventano zingare e more
per farsi credibili agli occhi del mondo
col loro dolore.
Poesia, poesia, poesia, poesia.
I poeti si fanno le pippe
coi loro ricordi:
la casa, la mamma, le cose che perdi;
e poi strisciano sui congiuntivi:
se fossi, se avessi, se avessi e se fossi,
se fossimo vivi.
Poesia, poesia,
deh proteggimi ovunque io sia!
poesia, poesia.
I poeti hanno visto la guerra
con gli occhi degli altri
che tanto per vivere han perso la pelle;
così scrivon piangendo cipolle
su barbe profetiche intinte nel vino
che pure gli serve.
Poesia, poesia,
Poesia, poesia.
I poeti son liberi servi di re e cardinali
che van ripetendo noi siam tutti uguali;
e si tingono di rosso vivo
ciascuno pensando «Il giorno del nobel
farò l’antidivo».
Poesia, poesia,
deh proteggimi ovunque io sia!
poesia, poesia.
I poeti sono litri di vino bevuti per noia,
per scriver parole davanti al mattino,
mentre sognano bambine nude
che uscendo da scuola
li prendon per mano e gli danno la viola.
Poesia, poesia,
Poesia, poesia.
I poeti son giovani stanchi che servon lo stato
sputandogli in faccia perché sia dannato,
e sbandierano cieli e fontane,
messaggi e colombe,
a noi le campane, ai ricchi le trombe.
Poesia, poesia.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Poeci są młodzi i piękni
i niosą w sercu
światło słoneczne
i śpiew ptaków;
i droga rodzinnej wsi,
deszcz na dachach
biedni ludzie, umiłowani przez Boga.
Poezja,
gdziekolwiek jestem!
poezja, poezja.
Poeci-Starzy panowie
którzy jedzą Gwiazdy
leżąc na łąkach
ich wille,
zarówno Cyganie, jak i jeżyny
aby stać się godnym zaufania w oczach świata
z ich żalem.
Poezja, poezja, poezja.
Poeci piją
z ich wspomnieniami:
Dom, mama, rzeczy, które tracisz;
/ align = "left" / :
gdybym był, gdybym był, gdybym był i gdybym był,
gdybyśmy żyli.
Poezja,
gdziekolwiek jestem!
poezja, poezja.
Poeci widzieli wojnę
oczami innych
mając tak wiele do życia stracili skórę;
tak pisał w.
na prorocze brody zanurzone w winie
czego on też potrzebuje.
Poezja,
Poezja, poezja.
Poeci-wolni słudzy królów i kardynałów
że Wang powtarzając wszyscy jesteśmy równi;
i są pomalowane na jaskrawoczerwony kolor
każdy myśli " dzień Nobla
zrobię antydiw".
Poezja,
gdziekolwiek jestem!
poezja, poezja.
Poeci-litry wina pijanego z nudów,
aby napisać słowa przed rano,
podczas gdy oni marzą o nagich dziewczynach
co wychodzi ze szkoły
biorą je za ręce i oddają violi.
Poezja,
Poezja, poezja.
Poeci to zmęczeni młodzi ludzie, którzy służą Państwu
pluć mu w twarz, żeby był przeklęty,
i biją niebo i fontanny,
wiadomości i gołębie,
mamy dzwony, bogate trąbki.
Poezja, poezja.