Рок-острова — Дни летят tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Дни летят", wykonawca: Рок-острова.
Tekst piosenki
Дни летят, как листьев стая,
Путь свой ветреный не зная.
Не прощаясь, не жалея и не дав совет,
Как же быть и что нам делать
С этим светом белым-белым
В нашей осени забытой потеряв свой след?
То ли ждать сегодня счастья,
Обретённого отчасти,
Где-то там, за горизонтом пережитых лет.
То ли мысли собирая,
По лесам бродить, стирая
Свои грязные ботинки и не знать ответ.
Почему внутри так сыро?
Почему не этим миром
Наши встречи и разлуки сплетены навек?
Как тонки все обещания,
Как обманчиво молчание,
Что живёт своею жизнью в каждой голове.
И не ясно, и не видно,
Но до одури обидно,
Что молчание скупое принято всерьёз.
Только слов сухие листья
Запоздало нас очистят,
Облетая тихо-тихо с клёнов и берёз.
Ну, а осень — просто осень.
Ни о чём она не спросит,
Только выльет дождь холодный на моё лицо.
Мне бы с клином журавлиным
Улететь и стать невидимым,
Прошлых дней неизлечимых разомкнув кольцо.
А дни летят, как листьев стая,
Путь свой ветреный не зная.
Не прощаясь, не жалея и не дав совет,
Как же быть и что нам делать
С этим светом белым-белым
В нашей осени забытой потеряв свой след?
Потеряв свой след.
Свой след.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Dni lecą jak stado liści,
Droga wietrzna nie wiedząc.
Bez pożegnania, bez litości i bez udzielania porad,
Jak być i co robić
Z tym światło jest biały-biały
W naszej jesieni zapomniane tracąc swój ślad?
Czy czekać na szczęście dzisiaj,
/ Align = "left" / ,
Gdzieś tam, za horyzontem lat.
Czy zbieranie myśli,
Po lasach wędrować, umyć
Swoje brudne buty i nie znać odpowiedzi.
Dlaczego w środku jest tak wilgotno?
Dlaczego nie ten świat
Nasze spotkania i separacje utknęły na zawsze?
Jak cienkie są wszystkie obietnice,
Jak zwodniczo cisza,
Że żyje własnym życiem w każdej głowie.
I nie jest jasne i nie widać,
Ale to boli,
Że milczenie jest skąpe.
Tylko słowa suche liście
Spóźnieni zostaniemy oczyszczeni.,
Latanie cicho, cicho z klonów i brzóz.
Cóż, jesień to tylko jesień.
O nic nie zapyta.,
Tylko leje deszcz na moją twarz.
Chciałbym z klinem żurawia
Odlecieć i stać się niewidzialnym,
Ostatnich dni nieuleczalnego otwarcia pierścienia.
A dni lecą jak stado liści,
Droga wietrzna nie wiedząc.
Bez pożegnania, bez litości i bez udzielania porad,
Jak być i co robić
Z tym światło jest biały-biały
W naszej jesieni zapomniane tracąc swój ślad?
Tracąc swój ślad.
Swój ślad.