Rotting Out — Laugh Now, Die Later tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Laugh Now, Die Later", wykonawca: Rotting Out.
Tekst piosenki
Look, I’ll admit we’re the biggest fuck ups that I know and maybe meant to be alone.
The things that we’ve seen made us eat away at our souls.
We lie, we smoke, we fuck, and we cope.
THIS IS HOW WE ARE, THIS IS HOW WE ALWAYS WERE.
Smile now and cry later. Laugh now and die later.
We laugh we joke, and we fight just to cope.
So take a look around and see what can’t be seen.
Us «tattooed face infested freaks» have let go of all our hopes and dreams
Because truth is all we bleed.
We laugh at our worst memories and hold on to our cries and screams.
THIS IS HOW WE ARE, THIS IS HOW WE ALWAYS WERE.
Smile now and cry later. Laugh now and die later.
We laugh, we joke, we fight and we’re fucked. Fuck it.
We made mistakes we can’t escape and now we’re bonded by chains.
Guilt is sewn to our hearts so the memories remain.
We laugh at the fact that we’re still slaves to regret.
We try and try and try to forget.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Przyznam, że jesteśmy największymi zjebami, jakich znam i może powinniśmy być sami.
Rzeczy, które widzieliśmy, pożarły nasze dusze.
Kłamiemy, palimy, pieprzymy się i radzimy sobie.
TACY JUŻ JESTEŚMY, TACY ZAWSZE BYLIŚMY.
Uśmiechnij się teraz i płacz później. Śmiej się teraz, a umrzyj później.
Śmiejemy się, żartujemy i walczymy, by sobie z tym poradzić.
Rozejrzyj się i zobacz, czego nie widać.
My "wytatuowane dziwolągi na twarzy" porzuciliśmy wszystkie nasze nadzieje i marzenia
Bo prawda jest wszystkim, co krwawimy.
Śmiejemy się z naszych najgorszych wspomnień i trzymamy się naszych krzyków i krzyków.
TACY JUŻ JESTEŚMY, TACY ZAWSZE BYLIŚMY.
Uśmiechnij się teraz i płacz później. Śmiej się teraz, a umrzyj później.
Śmiejemy się, żartujemy, kłócimy się i mamy przejebane. Pieprzyć to.
Popełniliśmy błędy, od których nie możemy uciec, a teraz jesteśmy związani łańcuchami.
Poczucie winy jest przyszyte do naszych serc, aby wspomnienia pozostały.
Śmiejemy się z faktu, że wciąż jesteśmy niewolnikami żalu.
Próbujemy i próbujemy zapomnieć.