Саграда — Идиот tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Идиот", wykonawca: Саграда.
Tekst piosenki
Голубь пролетел под куполом сельского храма,
Утром рано он наблюдал за ним обрадовано,
Выйдя за церковную ограду, он ждал чудес,
Под синевой небес звал его отец-лес.
Запах тех мест: рощи, луга и пашни,
Его рука их соберёт в наброски карандашные,
Русские сказки в народе полны дремучих тайн,
И по полям их бродит чёрная жуть, читая…
Федя любил литературу,
Много пил чай, много курил и много думал,
Он вспоминал, как мама умирала от чахотки,
Вот от чего её лицо запомнилось так чётко.
Снова зачёркнуто, то что писал с весны,
И. отца наверное убили крепостные,
Мимо прохожие плыли по мостовым,
Сквозь густой морозный дым, в лапы беды.
Тут очень пьют под музыку вечерних вьюг,
Вечный порочных круг, Санкт-Петербург,
Бедные люди, белые ночи,
Звуки прелюдий, россыпи многоточий…
И вдруг всё кончилось, сорок девятый год,
И кто-то тянет, кто-то ведёт на эшафот,
Ещё живой, но ветер смело хлещет по лицу,
Он ждал расстрела на Семёновском плацу.
В кандалах, впереди сибирский тракт,
Там где горит любовь, там отступает страх,
До Сибири, до острога, Крест — это дорога,
Мальчики на улицах найдут и потеряют Бога.
Там где нары в два этажа, среди каторжан,
Где взгляд людей ничего не выражал,
Он ждал, он жадно вглядывался в лица с чёрным ртом,
Потом он вспомнит и запишет всё про мёртвый дом.
О том бездонном горе клеймённых и отверженных,
Лишившихся имён, вцепившихся в надежду,
О том, что между ними есть способные простить,
О том, что белые одежды нужно уметь носить.
Осилит этот путь идущий,
И пусть в конце он упадёт в приступе падучий,
Поручик Достоевский узнает свой народ,
Тот кто идёт этой дорогой для мира Идиот.
И Родион потом пришьёт петлю к подкладке,
Украдкой глядя, как старуха возится с укладкой,
Уплаты требует долги, черный потолки,
Её намёки колки, её руки так тонки.
Игрок поставит всё и потеряет на рулетке,
Своей рукой оставит на полях пометки,
Даст медную монетку озябшей попрошайке,
В одном шаге от счастья вдруг произнесёт: «Прощайте!»
И вальс ветров приподнимет полы пальто,
Не оглянувшись даже он скажет: «Всё не то…»
И он пойдёт разглядывать тот потолок и трещины,
В огромной комнате вдвоём у трупа женщины.
В кандалах, впереди сибирский тракт,
Там где горит любовь, там отступает страх,
До Сибири, до острога, Крест — это дорога,
Мальчики на улицах найдут и потеряют Бога.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Gołąb przeleciał pod kopułą wiejskiej świątyni,
Rano wcześnie obserwował go zachwycony,
Wychodząc za ogrodzenie kościoła, czekał na cuda,
Pod błękitnym niebem nazywał się jego ojciec-Las.
Zapach tych miejsc: gajów, łąk i gruntów ornych,
Jego ręka zbierze je w szkice ołówkowe,
Rosyjskie opowieści w ludziach są pełne mrocznych tajemnic,
I na polach ich wędrują Czarne przerażenie, czytając…
Fiedia lubił literaturę,
Dużo piłem herbatę, dużo paliłem i dużo myślałem,
Wspominał, jak mama umierała z suchoty.,
To właśnie sprawia, że jej twarz jest tak wyraźnie zapamiętana.
Ponownie przekreślił to, co pisał od wiosny,
I. ojciec prawdopodobnie zamordowany przez poddanych,
Obok przechodniów płynęli po mostach,
Przez gęsty mroźny dym, w szponach kłopotów.
Tutaj bardzo piją do muzyki wieczornych zamieci,
Wieczny błędne koło, Petersburg,
Biedni ludzie, białe noce,
Dźwięki preludiów, kropeczki kropek…
I nagle wszystko się skończyło, czterdziesty dziewiąty rok,
I ktoś ciągnie, ktoś prowadzi na rusztowanie,
Wciąż żywy, ale wiatr śmiało leje po twarzy,
Czekał na rozstrzelanie na Placu Siemionowskim.
W kajdanach, przed Trakt syberyjski,
Tam, gdzie miłość płonie, strach ustępuje,
Do Syberii, do ostroga, krzyż jest drogą,
Chłopcy na ulicach znajdą i stracą Boga.
Tam, gdzie prycze na dwóch piętrach, wśród skazańców,
Gdzie spojrzenie ludzi nic nie wyrażało,
Czekał, łapczywie wpatrywał się w twarze z czarnymi ustami,
Potem sobie przypomni i zapisze wszystko o martwym domu.
O tym bezdennym smutku i wyrzutkach,
/ Align = "left" / ,
O tym, że między nimi są zdolni wybaczyć,
O tym, że białe ubrania muszą być w stanie nosić.
/ Align = "left" / ,
I niech w końcu spadnie w ataku padliny,
Por. Dostojewski,
Ten, kto idzie tą drogą dla świata, jest idiotą.
I Rodion następnie szyć pętlę do podszewka,
Ukradkiem patrząc, jak stara kobieta bawi się z układaniem,
Płatności wymaga długów, Czarne sufity,
Jej wskazówki są kołkowe, jej ręce są tak cienkie.
Gracz postawi wszystko i straci na ruletce,
/ Align = "left" / ,
Da miedzianą monetę żebrakowi,
O krok od szczęścia nagle mówi: "Żegnaj!»
A Walc wiatrów podniesie podłogę płaszcza,
Nie patrząc wstecz, nawet on powie: "wszystko jest nie tak…»
I będzie patrzył na sufit i pęknięcia.,
W wielkim pokoju, razem przy kobiecym trupie.
W kajdanach, przed Trakt syberyjski,
Tam, gdzie miłość płonie, strach ustępuje,
Do Syberii, do ostroga, krzyż jest drogą,
Chłopcy na ulicach znajdą i stracą Boga.