Serge Reggiani — Les miroirs se souviennent tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Les miroirs se souviennent", wykonawca: Serge Reggiani.
Tekst piosenki
Canal Saint-Martin
Un soir de juin
Deux enfants de l'éphémère
Chantaient Apollinaire
Rilke, Nerval
Cela fait longtemps
C’est vrai mais quand
Je reprends la passerelle
Je crois revoir nos ombres frêles
Sur le canal
Passent les joies, les peines.
Quand le temps se fait vieux
Les miroirs se souviennent
Toujours un peu
Cassent les porcelaines
Quand l’oubli est tout près
Les souv’nirs nous reviennent
Dans un reflet
Cette vieille armoire
Et son miroir
Ont connu toutes tes robes,
Ces tenues strictes et sobres
Que tu portais
Maman, aujourd’hui.
Il est ici
Ce grand meuble où dans la glace
Parfois ton ombre qui s’efface
Réapparaît
Passent les joies, les peines.
Quand le temps se fait vieux
Les miroirs se souviennent
Toujours un peu.
Valse le quotidien
L’amnésie se déchire
La mémoire nous revient
Sans réfléchir
Non, rien ne s'éteint
Derrière le tain
De ces objets qui partagent
Avec nous notre image
En l’inversant
Et dans leur royaume
Tous les fantômes
De nos regards, de nos gestes
Nous voient changer alors qu’ils restent
Infiniment.
Passent les joies, les peines.
Quand le temps se fait vieux
Les miroirs se souviennent
Toujours un peu
Tracent des jours enfouis
Sur l'écran éternel
La mémoire nous poursuit
Et les miroirs
Se rappellent.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Kanał Saint-Martin
Pewnego czerwcowego wieczoru
Dwoje dzieci efemerycznych
Śpiewali Apolinary
Rilke, Nerval
To było dawno temu.
To prawda, ale kiedy
Wracam na mostek.
Wydaje mi się, że znów widzę nasze chwiejne cienie.
Na kanale
Mijają radości, smutki.
Kiedy pogoda staje się stara
Lustra pamiętają
Zawsze trochę
Zerwać porcelanę
Kiedy zapomnienie jest tuż obok
SUV ' Nirowie wracają do nas.
W odbiciu
Ta stara szafa
I jego lustro
Znali wszystkie Twoje sukienki.,
Te surowe i trzeźwe stroje
Co masz na sobie?
Mamo, dzisiaj.
Jest tutaj.
Ta duża szafa, gdzie w lodzie
Czasami twój cień znika
Pojawić się ponownie
Mijają radości, smutki.
Kiedy pogoda staje się stara
Lustra pamiętają
Zawsze trochę.
Walc codzienny
Amnezja łzawiąca
Pamięć powraca
Życiorys
Nie, nic nie gaśnie.
Za tajemnicą
Z tych obiektów, które dzielą
Z nami Nasz obraz
/ Align = "left" /
I w ich królestwie
Wszystkie duchy
Z naszych poglądów, z naszych gestów
Widzimy, jak się zmieniają, gdy pozostają
Nieskończenie.
Mijają radości, smutki.
Kiedy pogoda staje się stara
Lustra pamiętają
Zawsze trochę
Prześledzić pochowane dni
Na wiecznym ekranie
Pamięć NAS prześladuje
I lustra
Wspominać.