Сергей Погорелый — Идиот tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Идиот", wykonawca: Сергей Погорелый.
Tekst piosenki
Аргумент матерьяльный — самый веский —
Считали все ученые. И вот
Родился гениальный Достоевский
И написал свой роман «Идиот».
Князь Мышкин был доверчивый и милый.
Такой же, как росейский наш народ.
Настоко же болезненный и хилый,
И все его дразнили: «Идиот!»
От этого в Швейцарии лечили.
Он без толку торчал там цельный год.
И нет, чтобы потом, к примеру, в Чили
Домой вернулся… Вправду идиот.
И в Петербурге сняв себе квартиру,
(Полно клопов, но полный пансион)
Как завсегдатай общего сортира
Соседями обласкан не был он.
Вдруг паника в дому: «Ах, что случилось?" —
Такое там бывало иногда.
Настасия Филипповна явилась —
И князь влюбился враз и навсегда!
Чаво скрывать… Она была прекрасна,
Но с юных лет ходила по рукам.
И с ею было, ох, небезопасно,
Особенно богатым мужикам.
Один такой — фамилие Рогожин —
В наследство получает миллиен.
Ничтожество — ни кожи, и ни рожи,
А тоже глаз положил на нее.
Он с Мышкиным в вагоне подружился,
Когда наш князь в плащишке замерзал.
Рогожин шубой с им не поделился,
Но много теплых слов ему сказал.
Они ее обои полюбили.
Князь Мышкин — за печальные глаза.
Рогожин — видно в детстве мало били —
За то, про что неловко и сказать.
Он ей швырял огромные деньжищи.
Она же потешалася над им И жгла их в печке пачками по тыще —
Хохочет, а из печки черный дым!
А у его был ножик перочинный —
Он перья им гусиные чинил,
Да, видно сдали нервы у мужчины,
Он ей смертоубивство учинил.
Хотя сперва хотел зарезать князя,
Но Мышкин сильно с лестницы упал.
Ведь у него кондрашка началася —
Вот он в него ножом и не попал.
И вот, у трупа накидав подушек,
Друзья расположились на ночлег,
И дрыхли так, что хоть стреляй из пушек —
Ломали дверь шышнадцать человек!
Их Мышкин на кривой козе объехал —
Мол справка из психушки и вобще…
И сразу же в Швейцарию уехал
Все в том же дерьмантиновом плаще.
Рогожин тоже двинулся. Мозгами.
Но вскоре сдвиг по фазе миновал,
И, распростившись с отчими деньгами,
Уехал. Токо на лесоповал.
И кажного такое ожидает,
Кто собразить не может че к чему.
А кто, наоборот, соображает,
К швейцарам едет, а не в Колыму.
Не слабый был писатель — Достоевский —
Жил в прошлом веке, а писал про нас!
Но че нам делать знал лишь Чернышевский.
Его коснемся в следующий раз.
Его коснемся в следующий раз!
Tłumaczenie tekstu piosenki
Argument materialny — najbardziej przekonujący —
Wszyscy naukowcy uważali. Zobacz też
Urodzili Sięzmarli
I napisał swoją powieść "Idiota".
Książę Myszkin był ufny i słodki.
Jak nasz naród rosejski.
/ Align = "left" / ,
I wszyscy mu dokuczali: "idioto!»
To było w Szwajcarii.
Spędził tam cały rok.
I nie, żeby potem, na przykład, w Chile
Wrócił do domu... naprawdę idiota.
I w Petersburgu wynajął mieszkanie,
(Pełne pluskwy, ale pełne wyżywienie)
Jako bywalec wspólnego kibla
Sąsiadami nie był.
Nagle panika w domu: "Ach, co się stało?" —
To bywało tam czasami.
Nastazja Filippowna objawiła się —
A książę zakochał się na zawsze!
Chavo do ukrycia... była piękna.,
Ale od najmłodszych lat trzymałam się z daleka.
I nie było z nią bezpiecznie.,
Szczególnie bogatym facetom.
Jeden taki - nazwisko Rogożyn —
W spadku otrzymuje million.
Nicość - bez skóry, bez twarzy,
Też na nią patrzę.
Zaprzyjaźnił się z Myszkinem w wagonie,
Kiedy nasz książę w płaszczu zamarzł.
Rogożyn futro z nim nie podzielił,
Ale powiedział mu wiele ciepłych słów.
Pokochali jej tapetę.
Książę Myszkin — za smutne oczy.
Rogorzyn-widać w dzieciństwie mało bili —
Za to, co jest niezręczne.
Rzucał jej ogromne pieniądze.
Śmiała się z niego i paliła je w piecu paczkami po tyszku —
Śmieje się, a z pieca czarny dym!
Miał scyzoryk. —
Naprawiał im gęsie pióra.,
Tak, widać, że mężczyzna miał nerwy.,
Zabił ją.
Chociaż najpierw chciał zadźgać księcia,
Ale Myszkin mocno spadł ze schodów.
W końcu zaczął się kondrashka —
Nie trafił go nożem.
A teraz, ciało położył poduszki,
Przyjaciele mają nocleg,
I spać tak, że przynajmniej strzelać z armat —
Wyważyli drzwi.
Ich Myszkin na krzywej kozie objechał —
Ćmielów i inne, Ćmielów…
I natychmiast wyjechał do Szwajcarii
Wciąż w tym samym gównianym płaszczu.
Rogożyn też się ruszył. Mózg.
Ale wkrótce zmiana fazy minęła,
I z powrotem z ojczymymi pieniędzmi,
Wyjechać. Toko jest w lesie.
/ Align = "left" / ,
Kto nie może zebrać co do czego.
A kto, wręcz przeciwnie, myśli,
Jedzie do odźwiernych, nie do Kołymy.
Nie był słaby pisarz Dostojewski —
Żył w ubiegłym stuleciu, a pisał o nas!
Ale tylko Czernyszewski wiedział, co robić.
Dotkniemy go następnym razem.
Dotkniemy go następnym razem!