Сергей Трофимов — Посвящение Шопенгауэру tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Посвящение Шопенгауэру", wykonawca: Сергей Трофимов.
Tekst piosenki
Я жду самолёт с водородною бомбой.
Чтоб вывести перхоть с волос.
За стенкой, крестьянин, суровый как зомби.
Целует крестьянку в засос.
Крестьянка стучит каблучками по полу.
На радость окресным жильцам.
Жильцы допивают коньяк с кока — колой.
И кушают мясо тунца.
Тунец был убит рыбаком из Алжира.
И продан ливийским купцам.
Купцы, довезли его труп до Каира.
Фреоном залив слегонца.
Консервный заводчик, Али- ибн — Сия.
Подпольный троцкист — радикал.
Отдал все консервы мятежной России.
А сам воевать ускакал.
Он храбро сражался с отрядом хасидов.
На склонах голландских высот.
Голландцы шмаля косячками всех видов.
Всё думали, чья же возьмёт?
Взяла, как известно стажёрка Ливински.
Устроив оральный скандал.
А в это — же время на Малой Люблинской.
Народец тунца доедал.
Вот так из случайных нелепых моментов.
Создатель творит полотно.
В котором, мы видим, всего лишь фрагменты.
И большего, нам не дано.
Вари же скорее сосиски родная.
И прыгай с разбегу в кровать.
Проснёмся ли завтра, ей Богу не знаю.
Так, что же нам время терять.
Так, что же нам время терять…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Czekam na samolot z bombą wodorową.
Aby usunąć łupież z włosów.
Za murem, chłop, twardy jak zombie.
Całuje wieśniaczkę w malinkę.
Wieśniaczka puka obcasami po podłodze.
Ku uciesze okolicznych lokatorów.
Lokatorzy piją koniak z Coca-Colą.
I jedzą mięso z tuńczyka.
Tuńczyk został zabity przez rybaka z Algierii.
Sprzedany libijskim kupcom.
Kupcy zabrali jego zwłoki do Kairu.
Freon Bay.
Hodowca puszek, Ali-ibn-siya.
Podziemny trockista-radykał.
Oddał wszystkie konserwy zbuntowanej Rosji.
A sam walczył.
Walczył dzielnie z oddziałem chasydów.
Na zboczach wzniesień Holenderskich.
Holendrzy schmala są ławicami wszelkiego rodzaju.
Wszyscy myśleli, czyja?
Wzięłam, jak wiadomo, stażystkę Liwinsky ' ego.
Wywołując skandal ustny.
A w tym samym czasie na małej Lubelskiej.
Zjadł tuńczyka.
Tak z przypadkowych, absurdalnych chwil.
Twórca tworzy płótno.
W którym widzimy tylko fragmenty.
Nic więcej nie możemy zrobić.
Gotuj kiełbaski, kochanie.
I wskakuj do łóżka.
Nie wiem, czy obudzimy się jutro.
Więc, co mamy do stracenia?
Co mamy do stracenia?…