Смоки Мо — Обречение tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Обречение", wykonawca: Смоки Мо.
Tekst piosenki
Поздно, видимо менять уже
Что — то в себе как — то вымеривать, играть, прикрывать, рыча.
Каждая особь обречена, на все 100,
Но не бойся ничего и некогда.
Придётся верить, что люди-это всего лишь зрители время
Горят, либо тухнут, либо постепенно тлеют.
Затем природа запускает новый отсчёт,
Новое тело будет пытаться тормозить время.
При этом прожигать его, отводя глаза.
Жадно глотать воздух — ах, ах Всё повториться, видимо, там — где-то в прошлом
В начале 80-ых я буду ждать тебя
Где была боль, изготовленная телом
Как это, не было выбора у нас
Никогда ночь не принесёт мне тепла раны
Северных лесов плюс ядовитая ставка
Погасят обречение, выключат свет слепящий
Прикрой шторы, Молла рисует узоры, но У городской ратуши, тащили за уши
Воришек, что украли костюм из замши
Портной дивился, в проникновение в примерочную
Тех кто чернее квадрата Малевича
Их стали бить, трепать, швырять,
Но как-то вырвались, бежали
Перемахнув за изгородь.
Как не коротать, здесь, ведь выпороты
Здесь гиппопотам, бесит по другим городам
Возить всех, закидывать, сеять,
Чтобы была хоть какая — то с ней вступать в ответь
Впереди смерть, мне на треть уже,
Хоть не знал, впредь не смог пожить уже
Tłumaczenie tekstu piosenki
Za późno, najwyraźniej zmienić już
Coś w sobie jakoś wymierne, grać, przykrywać, warczeć.
Każda osoba jest skazana na 100,
Ale nie bój się niczego i nie ma czasu.
Trzeba wierzyć, że ludzie-to tylko widzowie czas
Płoną, albo gasną, albo stopniowo tli się.
Następnie natura rozpoczyna nowe odliczanie,
Nowe ciało będzie próbowało spowolnić czas.
W tym samym czasie spalić go, Odwracając wzrok.
Chciwie połykać powietrze-ah, ah wszystko się powtórzy, najwyraźniej tam-gdzieś w przeszłości
Na początku lat 80.
Gdzie był ból wytwarzany przez ciało
Jak to, nie mieliśmy wyboru
Nigdy noc nie przyniesie mi ciepła rany
Lasy Północne plus stawka trująca
Zgasić zgubę, zgasić światło oślepiające
Zakryj zasłony, Mall rysuje wzory, ale przed ratuszem, ciągnięty za uszy
Złodzieje, którzy ukradli zamszowy Garnitur.
Krawiec dziwił się, w penetracji przymierzalni
Ci, którzy są czarniejsi niż kwadrat Malewicza
Zaczęli bić, gadać, rzucać,
Ale jakoś uciekli, uciekli
/ Align = "left" /
Jak nie zginąć, tutaj, bo lanie
Tutaj hipopotamy, wściekają się na inne miasta
/ Align = "left" / ,
/ Align = "left" /
Przed nami śmierć, jestem już o jedną trzecią,
Chociaż nie wiedziałem, nie mogłem już żyć