Soledad — Ayer Te Vi tekst piosenki i tłumaczenie

Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Ayer Te Vi", wykonawca: Soledad.

Tekst piosenki

Ayer te vi, traías tanta sombra
Que la noche parecía deshacerse en tu mirada
Tu mirada que cantaba tanta estrella para mi
Tu mirada que cantaba tanta estrella para mi
Ayer te vi, traías tanta sombra
Donde ayer hubo campanas sollozaba la nostalgia
La nostalgia ese camino que han trazado para mi
La nostalgia ese camino que han trazado para mi
Como un barquito encallado
Sin su puerto y sin su mar
Con el corazón herido vestida de soledad
Ni tu boca ni mi boca me nombraron al pasar
Tanta pena y tanto olvido
No tiene nada que hablar
Ayer te vi, traías tanta sombra
Que la calle parecía sollozar cuando pasabas
Y un candil segó su llama para siempre para mi
Y un candil segó su llama para siempre y para mi
Como un barquito encallado
Sin su puerto y sin su mar
Con el corazón herido vestida de soledad
Ni tu boca ni mi boca me nombraron al pasar
Tanta pena y tanto olvido
No tiene nada que hablar…

Tłumaczenie tekstu piosenki

Widziałem cię wczoraj, przynosiłeś tyle cienia.
Ta noc zdawała się znikać w Twoim spojrzeniu,
Twoje spojrzenie, które śpiewało dla mnie tak wiele gwiazd,
Twoje spojrzenie, które śpiewało dla mnie tak wiele gwiazd,
Widziałem cię wczoraj, przynosiłeś tyle cienia.
Tam, gdzie wczoraj były dzwony, płakała nostalgia.
Nostalgia za ścieżką, którą dla mnie nakreślili.
Nostalgia za ścieżką, którą dla mnie nakreślili.
Jak mała łódź osiadła na mieliźnie.
Bez portu i bez morza
Z rannym sercem ubranym w samotność,
Ani twoje usta, ani Moje usta nie nazwały mnie, gdy przechodziłem obok.
Tyle smutku i tyle zapomnienia,
Nie ma o czym mówić.
Widziałem cię wczoraj, przynosiłeś tyle cienia.
Że ulica wydawała się płakać, gdy przechodziłeś obok.
A świeca zapaliła dla mnie jego płomień na zawsze.
I świeca spaliła jego płomień na zawsze i dla mnie.
Jak mała łódź osiadła na mieliźnie.
Bez portu i bez morza
Z rannym sercem ubranym w samotność,
Ani twoje usta, ani Moje usta nie nazwały mnie, gdy przechodziłem obok.
Tyle smutku i tyle zapomnienia,
Nie ma o czym mówić.…