Стас Пьеха — Крылья tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Крылья", wykonawca: Стас Пьеха.
Tekst piosenki
Опустошённые тщетной надеждой,
Мы — просто пленники собственных грёз,
Света лишённые, в Боге невежды,
Мчимся среди остывающих звёзд.
С утра — привычная гонка по кругу,
Дела, заботы, которых не счесть
Игра, где мы потеряли друг друга,
Скажи, зачем нужна благая весть?
Крылья — сброшены на землю,
Мы больше никогда не полетим на свет!
И в этой позабытой Господом Вселенной
Не надо звать любовь — её здесь больше нет!
Мы были нищими, мы были святы,
Небо лучилось от нашей любви
Но, искушением мира объяты —
Мы стали просто чужими людьми:
С утра — привычная гонка по кругу,
Дела, заботы, которых не счесть
Игра, где мы потеряли друг друга,
Скажи, зачем нужна благая весть?
Крылья — сброшены на землю,
Мы больше никогда не полетим на свет!
И в этой позабытой Господом Вселенной
Не надо звать любовь — её здесь больше нет!
С утра — привычная гонка по кругу,
Дела, заботы, которых не счесть
Игра, где мы потеряли друг друга,
Скажи, зачем нужна благая весть?
Крылья — сброшены на землю,
Мы больше никогда не полетим на свет!
И в этой позабытой Господом Вселенной
Не надо звать любовь — её здесь больше нет!
Опустошённые тщетной надеждой,
Мы — просто пленники собственных грёз
Света лишённые, в Боге невежды,
Мчимся среди остывающих звёзд.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Zdruzgotani próżną nadzieją,
Jesteśmy więźniami własnych snów.,
Światło pozbawione, w Bogu ignoranci,
Ścigamy się wśród chłodnych gwiazd.
Od rana-zwykły wyścig w kółko,
Sprawy, zmartwienia, których nie można policzyć
Gra, w której straciliśmy się nawzajem,
Powiedz mi, dlaczego potrzebna jest dobra nowina?
Skrzydła-zrzucone na ziemię,
Nigdy więcej nie polecimy do światła!
I w tym zapomnianym przez Pana wszechświecie
Nie nazywaj miłości — już jej tu nie ma!
Byliśmy żebrakami, byliśmy święci,
Niebo promieniowało z naszej miłości
Ale pokusa świata objął —
Staliśmy się tylko obcymi ludźmi:
Od rana-zwykły wyścig w kółko,
Sprawy, zmartwienia, których nie można policzyć
Gra, w której straciliśmy się nawzajem,
Powiedz mi, dlaczego potrzebna jest dobra nowina?
Skrzydła-zrzucone na ziemię,
Nigdy więcej nie polecimy do światła!
I w tym zapomnianym przez Pana wszechświecie
Nie nazywaj miłości — już jej tu nie ma!
Od rana-zwykły wyścig w kółko,
Sprawy, zmartwienia, których nie można policzyć
Gra, w której straciliśmy się nawzajem,
Powiedz mi, dlaczego potrzebna jest dobra nowina?
Skrzydła-zrzucone na ziemię,
Nigdy więcej nie polecimy do światła!
I w tym zapomnianym przez Pana wszechświecie
Nie nazywaj miłości — już jej tu nie ma!
Zdruzgotani próżną nadzieją,
Jesteśmy więźniami własnych snów.
Światło pozbawione, w Bogu ignoranci,
Ścigamy się wśród chłodnych gwiazd.