Stephan Eicher — Déjeuner En Paix tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Déjeuner En Paix", wykonawca: Stephan Eicher.
Tekst piosenki
J’abandonne sur une chaise le journal du matin.
Les nouvelles sont mauvaises d’où qu’elles viennent.
J’attends qu’elle se réveille et qu’elle se lève enfin.
Je souffle sur les braises pour qu’elles prennent.
Cette fois je ne lui annoncerai pas la dernière hécatombe.
Je garderai pour moi ce que m’inspire le monde.
Elle m’a dit qu’elle voulait enfin si je le permettais, déjeuner en paix.
Je vais à la fenêtre et le ciel ce matin
N’est ni rose, ni honnête pour la peine.
Est-ce que tout va si mal? Est-ce que rien ne va bien?
«L'homme est un animal"me dit-elle.
Et elle prend son café en riant, elle me regarde à peine.
Plus rien ne la surprend sur la nature humaine.
C’est pourquoi elle voulait enfin, si je le permets, déjeuner en paix.
Déjeuner en paix. Enfin déjeuner en paix.
--Break instrumental--
J’abandonne sur une chaise le journal du matin.
Les nouvelles sont mauvaises d’où qu’elles viennent.
«Crois-tu qu’il va neiger ?"me demande-t-elle soudain.
«Me feras-tu un bébé pour Noël ?»
Et elle prend son café en riant, elle me regarde à peine.
Plus rien ne la surprend sur la nature humaine.
C’est pourquoi elle voulait enfin, si je le permets, déjeuner en paix.
Déjeuner en paix. En paix, en paix.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Rzucam poranną gazetę na krzesło.
Złe wieści, skąd pochodzą.
Czekam, aż się obudzi i wreszcie wstanie.
Dmucham na węgle, żeby je wzięli.
Tym razem nie ogłaszam mu ostatniego hekatomby.
Zachowam dla siebie to, co inspiruje mnie świat.
Powiedziała, że chce w końcu, jeśli pozwolę, spokojnie zjeść lunch.
Idę do okna i nieba dziś rano
Ani różowego, ani uczciwego do ukarania.
Jest aż tak źle? Coś nie tak?
"Człowiek jest zwierzęciem", powiedziała mi.
A ona, śmiejąc się, pije kawę, ledwo na mnie patrzy.
Nic więcej jej nie dziwi w ludzkiej naturze.
Dlatego chciała w końcu zjeść lunch.
Obiad na świecie. W końcu zjedliśmy obiad ze światem.
-- Przerwa instrumentalna--
Rzucam poranną gazetę na krzesło.
Złe wieści, skąd pochodzą.
"Czy myślisz, że spadnie śnieg ?"- zapytała mnie nagle.
"Zrobisz mi dziecko na Boże Narodzenie ?»
A ona, śmiejąc się, pije kawę, ledwo na mnie patrzy.
Nic więcej jej nie dziwi w ludzkiej naturze.
Dlatego chciała w końcu zjeść lunch.
Obiad na świecie. W pokoju, w pokoju.