Steve Earle — (Quicksilver Daydreams of) Maria tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "(Quicksilver Daydreams of) Maria", wykonawca: Steve Earle.
Tekst piosenki
A diamonds fades quickly when matched to the face of Maria
All the harps they sound empty when she lifts her lips to the sky
The brown of her skin makes her hair seem a soft golden rainfall
That spills from mountains to the bottomless depths of her eyes
Well, she stands all around me, her hands slowly sifting the sunshine
All the laughter that lingers down deep beneath her smiling is free
Well, it spins and it twirls like a hummingbird lost in the morning
And caresses the south wind and silently sails to the sea
Ah, the sculptor stands stricken, painter he throws away his brushes
When her image comes dancing the sun, she turns sullen with shame
And the birds they go silent, the wind stops his sad, mournful singing
When the trees of the forest start gently to whispering her name
So as softly she wanders I’ll desperately follow her footsteps
And I’ll chase after shadows that offer a trace of her sight
Ah, they promise eternally that she lays hidden within them
But I find they’ve deceived me and sadly I bid them goodbye
So the serpent slides softly away with these moments of laughter
And the the old washy woman has finished her cleaning and gone
But the bamboo hangs heavy in the bondage of quicksilver daydreams
And a lonely child longingly looks for a place to belong
Tłumaczenie tekstu piosenki
Diament szybko zanika, gdy dopasowany do twarzy Marii
Wszystkie harfy brzmią pusto, gdy unosi usta ku niebu.
Brąz jej skóry sprawia, że jej włosy wydają się miękkie, złote.
Która rozlewa się z gór do bezdennych głębin jej oczu
Cóż, ona stoi wokół mnie, jej ręce powoli przesiewają słońce
Cały śmiech, który tkwi głęboko pod jej uśmiechem, jest wolny.
Well, it wiruje and it wiruje jak koliber zagubiony rano
I pieści południowy wiatr i cicho płynie do morza
Ach, rzeźbiarz stoi zdesperowany, malarz wyrzuca pędzle
Kiedy jej wizerunek tańczy słońce, robi się ponura ze wstydu.
A ptaki milczą, wiatr zatrzymuje jego smutny, żałobny śpiew
Kiedy drzewa w lesie zaczynają delikatnie szeptać jej imię
Więc jak łagodnie wędruje, rozpaczliwie podążam jej śladami.
I będę gonił za cieniami, które oferują ślad jej wzroku
Obiecują na wieki, że ona kryje się w nich
Ale odkryłem, że mnie oszukali i niestety pożegnałem się z nimi.
Więc wąż łagodnie oddala się z tymi momentami śmiechu
A stara Myjnia skończyła sprzątać i odeszła.
Ale bambusowi ciężko wisi w niewoli snów quicksilver
A samotne dziecko z tęsknotą szuka miejsca, do którego należy