Strawbs — The Vision Of The Lady Of The Lake tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "The Vision Of The Lady Of The Lake", wykonawca: Strawbs.
Tekst piosenki
The boatman rose to the sound of his heartbeat
Loud in the silent approach of the dawn
He glanced through the window at mist on the lake
Which hung like a shroud in the still of the morn
The silver cobwebs spun with the dew
Hung from the bushes in filigree splendour
And water lilies asleep on the lake
Were reflected so delicate, tranquil and tender.
The boatman sighed as he strode through the woods
To the place where his boat lay moored to a stake
The hollow sound of his footsteps echoed
Until the sound was lost on the lake
He cast off, poling the boat from the shore
Peering a head through the damp clinging haze
He thought that he saw strange swirling shapes
A trick on the eyes that the mist often plays.
So intent was the boatman on crossing the lake
That he failed to notice the current that flowed
Leading his boat from familiar parts
He was firmly, yet somehow unknowingly, towed
All at once the mist seemed to lift
Sufficient to show the boatman a pool
That he’d never seen in the whole of his life
Unnaturally deep, black and silent, and cool.
The boatman’s shirt clung to his back
He was sweating both from exertion and fear
He had the sensation that someone was watching
He felt the presence of somebody near
An invisible force prevented him moving
The strength of his arms was utterly sapped
The twisted bushes converged round the pool
Like a fish in a net he was trapped.
Suddenly out of the water before him
The wraith-like form of a maiden appeared
Clad in shimmering radiant robes
The maiden materialised as she neared
The hair which finely crowned her head
Was a halo of golden reflecting the sun
All of the beautiful women of time
Were formed all at once into one.
She handed the boatman the sword she was holding
Which flashed irridescent before his eyes
Excalibur surely was hardly a match
For a sword that simple description defies
The boatman stood transfixed by her gaze
Which reached to the depths of his very soul
To he who could conquer the evils of sin
She offered herself as a whole.
The maiden vanished before his gaze
Leaving him clutching the sword in his fist
The hairs on the nape of his neck seemed to stiffen
A creature approached him from out of the mist
It was powerful, huge and yet stupid indeed
For it held right back and failed to attack
The boatman struck at its small stupid eyes
And it crashed to the ground and lay on its back.
Without a warning the sky seemed to blacken
As though the sun were in total eclipse
The boatman crouched low as a vast eagle swooped
And a horrified cry escaped from his lips
It strutted before him with pride in its bearing
Admiring its talons both vicious and cruel
Taking advantage the boatman struck fast
And the eagle slid to the depths of the pool.
The terrified boatman tried moving his boat
But his pole had grown roots in the watery deep
The bank grew alive with the coils of a snake
And all he could hear was its slither and creep
It cast an envious stare at the boatman
Slid into the water and swam to the boat
He stood hypnotised by its green jealous eyes
As it came from the water and coiled round his throat.
As its coils tightened slowly his breath came in gasps
As he choked so he lifted the sword in despair
As the snake was still gloating he severed its head
And in death the snake’s coils thrashed wild in the air
The boatman wiped the sweat from his brow
His heart was pounding as never before
His eyes like a lizard’s tongue darted around
Not daring to rest for a second or more.
An involuntary shiver went up his spine
As he heard the sound of eerie howls
A wolf appeared on the banks of the pool
Saliva dripped from its loathsome jowls
Hatred smouldered deep in his eyes
Which glowed like coals from Hades fire
It seemed to grow as it crouched and snarled
And watched as the boatman began to tire.
It was almost as though the wolf had learned
For it did not attack as the others had done
But bided its time until the moment was right
Then sprang as the boatman stared into the sun
But the boatman too had learned to hold back
And holding his sword as though a knife
He plunged it deep into the wolf’s heart
Then fell to his knees and prayed for his life.
As he felt a hand on his shoulder he whirled
To find the maiden by his side
She smiled and the world seemed to open before him
He tried to speak but his tongue was tied
You must plunge the sword deep into my heart
Lest I should crumble into dust
She offered the boatman the meaning of life
And love, if he could but conquer lust.
She bared her breasts before his eyes
The boatman still was stricken dumb
He flung the sword back into the water
Back to the depths from which it had come
The water around him began to boil
The maiden began to wither away
His boat was swamped as the creatures arose
And evil lived for another day.
Tłumaczenie tekstu piosenki
The boatman rose to the sound of his heartbeat
Loud in the silent approach of the dawn
Spojrzał przez okno na mgłę nad jeziorem.
Który wisiał jak Całun w ciszy porannej
Srebrne pajęczyny spun with the dew
Zawisła z krzaków w filigranowym blasku
I lilie wodne śpiące nad jeziorem
Były odbite tak delikatne, spokojne i delikatne.
Boatman westchnął, gdy szedł przez las.
Do miejsca, gdzie jego Łódź stała zacumowana do stosu
Wydrążony dźwięk jego kroków odbił się echem.
Until the sound was lost on the lake
Odpłynął, polując na łódź z brzegu.
Zaglądanie do głowy przez wilgotną mgłę
Myślał, że widział dziwne, wirujące kształty.
Sztuczka z oczami, którą często gra mgła.
/ Align = "left" /
Że nie zauważył prądu, który płynął
Prowadzi swoją łódź ze znanych stron
Był stanowczo, ale jakoś nieświadomie, holowany.
Wszystko naraz mgła wydawała się unosić
/ Align = "left" /
Którego nigdy w życiu nie widział.
Nienaturalnie głęboki, czarny, cichy i chłodny.
Koszula marynarza przylgnęła do pleców.
Pocił się zarówno z wysiłku, jak i ze strachu.
Miał wrażenie, że ktoś nas obserwuje.
Czuł obecność kogoś w pobliżu.
Niewidzialna siła uniemożliwiła mu poruszanie się.
Siła jego ramion została całkowicie zniszczona.
Zakręcone Krzaki zbiegły się wokół basenu
Był uwięziony jak ryba w sieci.
Nagle z wody przed nim
/ Align = "left" /
Odziani w lśniące, promieniste szaty
Dziewica zmaterializowała się, gdy się zbliżała.
Włosy, które ukoronowały jej głowę
Czy aureola złota odbijająca słońce
Wszystkie piękne kobiety czasu
Zostały uformowane w jedno.
Wręczyła marynarzowi miecz, który trzymała.
Który mignął irytująco przed jego oczami
Excalibur z pewnością nie pasował do niego.
For a sword that simple description defies
The boatman Stand transfised by her wait
Który dotarł do głębi jego duszy.
Temu, który może pokonać zło grzechu
Zaoferowała się jako całość.
Panna zniknęła przed jego spojrzeniem.
Zostawiając go trzymającego miecz w pięści
Włosy na karku mu zesztywniały.
Stworzenie zbliżyło się do niego z mgły.
To było potężne, ogromne i rzeczywiście głupie.
Powstrzymał się i nie zdołał zaatakować.
Boatman uderzył w jego małe, głupie Oczy.
Upadł na ziemię i leżał na plecach.
Bez ostrzeżenia niebo wydawało się czarne
Jakby słońce było w całkowitym zaćmieniu
Boatman przykucnął nisko jak olbrzymi Orzeł.
I przerażony krzyk uciekł z jego ust
Dumnie kroczyła przed nim.
Podziwiając jego szpony zarówno okrutne, jak i okrutne
Korzystając z przewagi, boatman uderzył szybko.
A orzeł wślizgnął się w głąb basenu.
Przerażony żeglarz próbował przenieść swoją łódź.
Ale jego słup zapuścił korzenie w wodnistej głębinie.
/ Align = "left" /
I wszystko co mógł usłyszeć to jego ślizganie się i pełzanie
Rzuciła zazdrosne spojrzenie na żeglarza.
Wślizgnął się do wody i popłynął do łodzi.
Stał zahipnotyzowany przez zielone zazdrosne oczy.
Gdy wychodził z wody i zwijał się wokół jego gardła.
Gdy jego cewki zaciskały się powoli, jego oddech wzdychał.
Gdy się dusił, podniósł miecz w rozpaczy.
Gdy wąż wciąż się chełpił, odciął mu głowę.
A w śmierci wężowe zwoje rozbijały się dziko w powietrzu
Żeglarz otarł pot z czoła
Jego serce biło jak nigdy dotąd.
Jego oczy jak język jaszczurki
Nie ma odwagi odpocząć ani przez chwilę.
Mimowolny dreszcz przeszedł mu przez kręgosłup.
Gdy usłyszał odgłos wycia
Wilk pojawił się nad brzegiem basenu
Ślina kapała z jej ohydnych żuchw.
Nienawiść zatopiła się głęboko w jego oczach.
Który świecił jak węgiel z ognia Hadesu
Wydawało się, że rośnie jak kucał i warczał
I patrzyłem, jak marynarz zaczął się męczyć.
To było prawie tak, jakby Wilk nauczył się
Bo nie atakował tak jak inni.
Ale czekałam na czas, aż nadszedł właściwy moment.
A potem sprang as The boatman gap at the sun
Ale żeglarz też nauczył się powstrzymywać.
I trzymając miecz jak nóż
Wepchnął go głęboko w serce wilka.
Potem padł na kolana i modlił się o życie.
Gdy poczuł rękę na ramieniu wirował
By znaleźć dziewicę u jego boku
Uśmiechnęła się i świat wydawał się przed nim otwarty
Próbował mówić, ale jego język był związany.
Musisz wbić miecz głęboko w moje serce.
Bo nie obrócę się w pył.
Zaoferowała marynarzowi sens życia.
I miłość, gdyby tylko mógł pokonać pożądanie.
Obnażyła swoje piersi przed jego oczami.
Żeglarz wciąż był tępy.
Wrzucił miecz z powrotem do wody.
Powrót do głębin, z których przyszło
Woda wokół niego zaczęła się gotować.
Dziewica zaczęła więdnąć.
Jego łódź była zawalona, gdy powstawały stworzenia.
I zło przeżyło kolejny dzień.