Сурганова и Оркестр — Двадцать два часа разлуки tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Двадцать два часа разлуки", wykonawca: Сурганова и Оркестр.
Tekst piosenki
Двадцать два часа разлуки — для меня года.
И уносят электрички нас по разным городам.
Ухожу, чтоб вновь вернуться, боль потери превозмочь.
Ухожу, но с каждым шагом я к тебе спешу сквозь ночь.
Вечная дорога, робкая слеза
Нас с тобой связали навсегда.
Милая вы фея, барыня, судьба,
Что-то нынче добрая, не как всегда.
Только так идти нам рядом, хлеб печаль делить на пару,
Но мне порой бывает странно, что жизнь проходит безоглядно,
Что след оставить так непросто на земле и в душе.
Год за годом мчусь я в спешке за своей мечтой,
Все хочу успеть на поезд, что давным-давно ушел.
Что прошло, то не воротишь, что придет — не миновать,
Только жизни параллели мне подарят все опять —
Вечную дорогу, робкую слезу,
Боль, печаль, разлуку и мечту,
Дней моих весенних славный перезвон,
Песню колыбельную прибрежных волн.
Только так идти нам рядом, хлеб печаль делить на пару,
Все, что было и что будет, подарю я тебе.
Но мне порой бывает странно, что жизнь проходит безоглядно,
Что след оставить так непросто на земле и в душе.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Dwadzieścia dwie godziny rozłąki to dla mnie rok.
I zabierają nas pociągiem do różnych miast.
Odchodzę, aby wrócić, ból straty pokonać.
Odchodzę, ale z każdym krokiem do ciebie pędzę przez noc.
Wieczna droga, nieśmiała łza
Jesteśmy związani na zawsze.
Słodka jesteś wróżką, pani, przeznaczenie,
Coś dobrego, nie jak zawsze.
Tylko tak iść do nas, chleb smutek podzielić na kilka,
Ale czasami czuję się dziwnie, że życie mija bez ogródek.,
Że tak trudno jest zostawić ślad na ziemi i w duszy.
Rok po roku pędzę w pośpiechu po moje marzenie,
Chcę zdążyć na pociąg, który zniknął dawno temu.
Co minęło, to nie wrócisz, co przyjdzie-nie minąć,
/ Align = "left" / —
Wieczna droga, nieśmiała łza,
Ból, smutek, separacja i marzenie,
Dni moich wiosennych chwalebny Gong,
Pieśń kołysanki fal przybrzeżnych.
Tylko tak iść do nas, chleb smutek podzielić na kilka,
Wszystko, co było i co będzie, dam ci.
Ale czasami czuję się dziwnie, że życie mija bez ogródek.,
Że tak trudno jest zostawić ślad na ziemi i w duszy.