Tapio Rautavaara — Isoisän olkihattu tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Isoisän olkihattu", wykonawca: Tapio Rautavaara.
Tekst piosenki
Mä tässä kerran ullakolle yksin kapusin
Ja sattumalta vanhan kaapin siellä aukaisin
Mä sitä pengoin mitä lienen oikein etsinyt
Niin löysin vanhan olkihatun siitä kerron nyt
Sen pölystä kun puhdistin ja sitä kääntelin
Ja ullakolle vanhan arkun päälle istahdin
En aikaa tiedä miten kauan siinä viivähdin
Kun isoisän tarinaa mä hiljaa muistelin
Ol' kerran pieni hattukauppa sivukadulla
Niin pientä kauppaa nykyään et löydä todella
Ja siihen puotiin isoisä kerran piipahti
Hän kauan etsi olkihatun viimein valitsi
Vaan valinta se tuskin siinä aikaa vienyt ois
Kas syy on toinen hennonnut ei millään mennä pois
Kun kerran katsoi myyjättären silmiin sinisiin
Jo kaikki hatut ostanut hän kohta olis niin
Näin kului aikaa sinisilmäin vuoksi tosiaan
Nyt romanssi niin kaunis kohta puhkes kukkimaan
Ja joka päivä iltasin kun kello tuli kuus
Nähtiin eräs herrasmies ja olkihattu uus
Odottavan sulkemista pienen myymälän
Ja kahden nuoren kulkevan luo puiston hämärän
Ei kauniimmin tää satu pieni päättyä nyt voi
Kun kera syksyn lehtien hääkellot heille soi
Näin kuvat kulki muistoissani hämys ullakon
Ja mietin kuinka kaunis sentään ihmiselo on
Vaan miten vähän jääkään meistä muistoks tulevain
Kuin isoisän tarinasta olkihattu vain
Mutt ehkä ajan tomun alta joku toinenkin
Joskus pienen muiston löytää niin kuin minäkin
Näin isoisän olkihattu sai mun laulamaan
Ja vanhan kaapin kätköihin sen laitoin uudestaan
Tłumaczenie tekstu piosenki
Sam poszedłem na strych.
Przypadkowo otworzyłem stare Biuro.,
Czego szukałem.
Oto, jak znalazłem Stary słomkowy kapelusz. powiem ci teraz.
Od kurzu, kiedy go wyczyściłem i odwróciłem.
A na strychu siedziałem na starej trumnie,
Nie wiem, jak długo tam byłem.
Kiedy historia dziadka, jestem cicho
Myślałem o przeszłości, kiedyś mały sklep z kapeluszami na Alei,
Taki mały sklep, którego obecnie nie można znaleźć,
I ten sklep, w którym kiedyś mieszkał dziadek,
W końcu długo szukał Słomkowego Kapelusza.
Ale wybór nie trwał długo.
Cóż, powodem jest to, że kolejny subtelny, nie ma sposobu, aby odejść.
Raz spojrzałam w oczy Kreta.,
Już kupiłem wszystkie kapelusze, wkrótce będzie taki.
Czas minął dla niebieskich oczu.
Teraz romans jest tak piękny, punkt rozkwitł,
I każdego dnia miałem wieczory, kiedy przyszła godzina szósta.
Widzieliśmy dżentelmena w słomkowym kapeluszu.
Czekając, aby zamknąć mały sklep
I dwóch młodych ludzi idących do Parku, Zmierzch,
Ta mała bajka nie dobiega końca,
Kiedy dla nich dzwonią dzwony weselne jesiennych liści.
Oto, jak zdjęcia przeszły przez moje wspomnienia splątanego strychu,
I zastanawiam się, jak piękna jest przynajmniej osoba,
Ale jak mało mogę pozostać z naszych wspomnień,
Jak historia dziadka, tylko słomkowy kapelusz,
Ale może wykopię kogoś innego z kurzu.
Czasami znajdujesz trochę wspomnień, tak jak ja.,
W ten sposób słomkowy kapelusz dziadka sprawił, że śpiewałem.
I w starej szafie odłożyłem ją ponownie.