The Lapse — The Speeding Train tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "The Speeding Train", wykonawca: The Lapse.
Tekst piosenki
To the trains go by
To the engines that gave me chills
To make fun of your poor classmates
You gave up these thrills
These are the beautiful, the rose’s petal
The steamship’s muscle, the sleight of hand hustle
They’re the deepest felt that do not get questioned
They’re the pure aesthetic that give us direction
They’re the softest skin, the thickest grin
The perfect pitch, the puppy’s chin
The speeding train, the arched ceiling
The curving hip, the soothing shade
Do not be afraid to let it take you without jealousy
It’s guiltless pleasure, it’s freedom to its possessor
Attraction’s a treasure we can not hold
And the sake of one lover denies seduction’s hold
I answer to beauty, not weakness but reason
Not spite but seasons, not wrong but feelings
To the softest skin, to the thickest grin
To the perfect pitch, to the puppy’s chin
To the speeding train, to the arched ceiling
To the curving hip, to the soothing shade
To the speeding train…
Tłumaczenie tekstu piosenki
To the trains go by
To the engines that gave me Dreams
Nabijać się z Twoich biednych kolegów z klasy
You gave up these thrills
To jest piękny, płatek róży.
"The steamship' s muscle, the sleight of hand hustle"
Są najgłębszymi uczuciami, które nie są kwestionowane.
Są czystą estetyką, która daje nam kierunek.
To najdelikatniejsza skóra, najgrubszy uśmiech.
/ Align = "left" /
Pędzący pociąg, łukowy sufit
The curving hip, the soothing shade
Nie bój się pozwolić, by cię porwało bez zazdrości.
To bezinteresowna przyjemność, to wolność dla posiadacza
Przyciąganie to skarb, którego nie możemy zatrzymać.
And the sake of one lover denies seduction ' s hold
Odpowiadam na piękno, nie słabość, lecz rozum.
Nie złość, ale Pory roku, nie złe, ale uczucia
Do najdelikatniejszej skóry, do najgrubszego uśmiechu
Za idealny rzut, za podbródek szczeniaka
Do pędzącego pociągu, do łukowego sufitu
Do zakrzywionego biodra, do kojącego cienia
Do pędzącego pociągu…