The Last Felony — Quandary tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Quandary", wykonawca: The Last Felony.
Tekst piosenki
I still remember when it started. How do we fall asleep? Unanswered it kept me Awake. Am I a series of reactions (A constant domino effect from the big bang/
Nothing lost, nothing gained, everything changes) or have I been perverting my Essence since birth, with every action I regret? Is true self a labyrinthine
Course towards my metaphoric heart or rather the whole of my destiny’s design?
Or is the whole of myself a quest to balance these states? Therefore I’d be a Quandary, a state of perplexity or doubt. But did an enigma lay dormant 'til
Unearthed or did the question create the state? Crudely said: Is it my fault?
If the answer is that there is no answer and the question will not die what
Then? How do they pass trough life with (or without) these questions? If it Would, at least, block my reasoning at myself: For if I do not understand my Mind, what is it worth trying to figure out the world? Why do I still try? And
Finally I question the very basis of the crisis, is this a lucid state? And
What if it’s all genetic? Depression passed down, wires shorted out.
Pre-disposed to think? Pre-disposed to be sick? Seems like this is the deepest
It goes… my own body, which I cannot trust, so no reasoning is possible. I’m
Forever blocked at my first step… and sometimes I think I’d rather stumble
like
The blind. The final level of questioning, self-doubt leads to nihilism. No Knowledge will ever be gained. But with silence comes questions. Unanswered
They’ll keep me awake…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wciąż pamiętam, kiedy to się zaczęło. Jak mamy zasnąć? Bez odpowiedzi nie mogłem zasnąć. Am I a series of reactions (a constant domino effect from the big bang/
Nic straconego, nic zyskanego, wszystko się zmienia) czy też od urodzenia wypaczam swoją istotę, z każdym czynem, którego żałuję? # Is true self a labyrinthine #
Kurs na moje metaforyczne serce, czy raczej cały projekt mojego przeznaczenia?
A może całe moje życie jest dążeniem do zrównoważenia tych stanów? Dlatego byłbym dylematem, stanem zakłopotania lub wątpliwości. Ale czy enigma była uśpiona aż
Czy pytanie stworzyło Państwo? Krzywo mówiąc: czy to moja wina?
Jeśli odpowiedź jest taka, że nie ma odpowiedzi i pytanie nie umrze co
Więc? Jak przejść przez życie z (lub bez) tych pytań? Gdyby to przynajmniej zablokowało moje rozumowanie wobec siebie: bo jeśli nie rozumiem mojego umysłu, to co jest warte próby poznania świata? Dlaczego wciąż próbuję? Oraz
Na koniec kwestionuję podstawy kryzysu: czy jest to państwo świadome? Oraz
Co jeśli to wszystko jest genetyczne? Depresja ustąpiła, Przewody się zwarły.
Z predyspozycją do myślenia? Gotowy na chorobę? Wygląda na to, że to najgłębsze.
To idzie ... moje własne ciało, któremu nie mogę ufać, więc żadne rozumowanie nie jest możliwe. Jestem
/ Align = "left" /
jak
Niewidomy. Ostateczny poziom pytań, zwątpienia w siebie prowadzi do nihilizmu. Żadnej wiedzy nigdy nie zdobędziemy. Ale z milczeniem przychodzą pytania. Bez odpowiedzi
Nie pozwolą mi zasnąć.…