The Louvin Brothers — Mary of the Moor tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Mary of the Moor", wykonawca: The Louvin Brothers.
Tekst piosenki
It was on one cold wintery nite,
When the wind blew across the wild moor.
When Mary came wandering home with her child,
'Till she came to her own fathers door.
Father dear father she cried,
Come down and open the door.
Or the child in my arms will perish and die
From the winds that blow across the wild moor.
Why did I leave this fair spot,
Where once I was happy and free,
I am now tune to roam without friends or a home,
And no one to take pity on me But her father was deaf to her cries,
Not a sound of her voice did he hear.
So the watchdog did howl, and the village bells tolled,
And the wind blew across the wild moor.
Oh how the old man must’ve felt,
When he came to the door on next morn,
And he found Mary dead but the child still alive,
Closely grasped in his dead mothers arms.
In anger he tore his grey hair.
And the tears down his cheeks they did pour.
When he saw how that nite she had perished and died.
From the wind that blew across the wild moor.
In grief the old man pined away,
And the child to its mother went soon.
And no one they say have lived that to these days
And the cottage to ruin has gone.
But the villagers point out the spot,
Where the willow pours over the door.
Saying there Mary died once a gay village find,
From the wind that blew across the wild moor.
Tłumaczenie tekstu piosenki
To było na jednej zimnej zimowej nocy.,
Kiedy wiatr wiał przez dzikie wrzosowisko.
Gdy Maria wróciła do domu z dzieckiem,
Dopóki nie przyszła do domu swojego ojca.
Ojcze drogi ojcze płakała,
Zejdź na dół i otwórz drzwi.
Albo dziecko w moich ramionach zginie i umrze.
Od wiatrów, które wieją po dzikim wrzosowisku.
Dlaczego opuściłem to miejsce?,
Gdzie kiedyś byłem szczęśliwy i wolny,
Jestem teraz tune to roam without friends or a home,
I nikt się nade mną Nie litował, ale jej ojciec był głuchy na jej płacz.,
Nie słyszał nawet jej głosu.
Więc Stróż Wył, a wiejskie dzwony biły,
I wiatr wiał przez dzikie wrzosowisko.
Jak musiał się czuć ten staruszek,
Kiedy przyszedł do drzwi następnego ranka,
I znalazł Mary martwą, ale dziecko wciąż żyje.,
Ściśle uchwycony w ramionach jego martwych matek.
W gniewie zerwał siwe włosy.
I łzy na jego policzkach, które wylały.
Kiedy zobaczył, jak ta noc zginęła i umarła.
Od wiatru, który wiał po dzikim wrzosowisku.
W żałobie starzec tęsknił,
I dziecko do jego matka poszedłem wkrótce.
I nikt, o którym mówią, nie przeżył tego w tych czasach.
A Domek do ruiny przepadł.
Ale wieśniacy wskazują miejsce,
Tam, gdzie wierzba zalewa drzwi.
Mówi, że Mary umarła, gdy gejowska Wioska znalazła,
Od wiatru, który wiał po dzikim wrzosowisku.