Tomas Andersson Wij — Långa vägen hem tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Långa vägen hem", wykonawca: Tomas Andersson Wij.
Tekst piosenki
Jag kan se er här från översta balkongen
Ni står med röda axlar nere på vår strand
Nu är rummen vita allting doftar nytt här
Så här mycket har vi aldrig haft varann
Det är så högt här
Att jag ser trakten
Som jag kommer från
Husen på Åsen
Och längst där borta
Bredängs vattentorn
Och jag ser Liljeholmens gamla industrier
Ser Högalid som tonar upp och blickar ut
Över Riddarfjärden ända bort till Gärdet
Vår stad, där vår ungdom börja
Och där den tog slut
Den tiden, jag bär den
Här på min kropp
Ett bläck som sakta bleknar
Utan att helt gå bort
Vi tog långa vägen hem
Under broarna där stan tar slut
Längs vattenblänk
Genom vårar som tvekar
Genom somrarna
Som håller mot och blommar sent
Gick du och jag
Jag lär inte bli den stora trygga klippa
Som jag nånstans alltid hoppats på att bli
Men jag har aldrig känt mig
Mindre tom och ensam än här
På balkongen mellan världarna jag levde i
Och ni kommer upp från stranden
Och det skymmer på
Luftballonger, de tusen ljusen
Och himlen som är rosablå
Vi tog långa vägen hem
Under broarna där stan tar slut
Längs vattenblänk
Genom vårar som tvekar
Genom somrarna
Som håller mot och blommar sent
Gick du och jag
Du och jag
Tłumaczenie tekstu piosenki
Widzę cię z górnego balkonu.
Stoisz z czerwonymi ramionami na naszej plaży.
Teraz pokoje są białe, wszystko tu pachnie inaczej.
Nigdy nie mieliśmy tak wiele,
Tu jest tak głośno.,
Co widzę w okolicy,
Z którego pochodzę.
Domy na grzbiecie górskim
I najdalej tam
Wieża ciśnień
Bredangs i widzę Lilleholmens, stare gałęzie przemysłu
Wyglądają wysoko-Alid, który dźwięki i wygląda
Na Riddarfjarden całą drogę do Gärdet.
Nasze miasto, gdzie zaczyna się nasza młodość.
I gdzie to się skończyło
Tym razem go noszę.
Moje ciało-
Tusz, który powoli zanika,
Nie odchodząc całkowicie.
Przebyliśmy długą drogę do domu,
Pod mostami, gdzie kończy się miasto
Wzdłuż wody musujące
Przez wiosnę, która się oscyluje
Przez lato,
Które trwa i kwitnie późno.
Ty i ja ...
Nie będę wielką, bezpieczną skałą,
Jak zawsze miałem nadzieję,
Ale nigdy nie czułem
Jestem taki pusty i samotny jak tutaj.,
Na balkonie między światami, w których żyłem,
I wychodzisz z plaży.,
I to przyćmiewa.
Balony, tysiąc świec
A niebo jest różowo-niebieskie.
Przebyliśmy długą drogę do domu,
Pod mostami, gdzie kończy się miasto
Wzdłuż wody musujące
Przez wiosnę, która się oscyluje
Przez lato,
Które trwa i kwitnie późno.
Ty i ja,
Ty i ja.