Umberto Tozzi — Gente di mare tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Gente di mare", wykonawca: Umberto Tozzi.
Tekst piosenki
A noi che siamo gente di pianura
Navigatori esperti di città
Il mare ci fa sempre un po' paura
Per quell’idea di troppa libertà
Eppure abbiamo il sale nei capelli
Del mare abbiamo le profondità
E donne infreddolite negli scialli
Che aspettano che cosa non si sa
Gente di mare
Che se ne va
Dove gli pare
Dove non sa
Gente che muore
Di nostalgia
Ma quando torna
Dopo un giorno muore
Per la voglia di andare via
E quando ci fermiamo sulla riva
Lo sguardo all’orizzonte se ne va
Portandoci i pensieri alla deriva
Per quell’idea di troppa libertà
Gente di mare
Che se ne va
Dove gli pare
Dove non sa
Gente corsara che non c'è più
Gente lontana che porta nel cuore
Questo grande fratello blu
Al di là del mare
C'è qualcuno che
C'è qualcuno che non sa
Niente di te
Gente di mare
Che se ne va
Dove gli pare
Dove non sa
Noi prigionieri in questa città
Viviamo sempre di oggi e di ieri
Inchiodati dalla realtà…
E la gente di mare va
Gente di mare
Che se ne va
Dove gli pare
Dove non sa
Noi prigionieri in questa città
Viviamo sempre di oggi e di ieri
Inchiodati dalla realtà…
E la gente di mare va
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nam, że jesteśmy zwykłymi ludźmi
Doświadczeni żeglarze miasta
Morze zawsze czyni nas trochę przerażające
Za dużo wolności na ten pomysł
A jednak mamy sól we włosach
Morza mamy głębiny
I kobiety w szalikach.
Którzy czekają, że nie wiesz
Marynarz
Że odchodzi
Gdzie tylko zechce.
Gdzie nie wie
Ludzie umierają.
Nostalgia
Ale kiedy wraca
Dzień później umiera
Dla chęci odejścia
A kiedy zatrzymujemy się na brzegu
Widok horyzontu odchodzi
Wprowadzanie myśli w dryf
Za dużo wolności na ten pomysł
Marynarz
Że odchodzi
Gdzie tylko zechce.
Gdzie nie wie
Korsarzy, których już nie ma
Odlegli ludzie prowadzący do serca
Ten wielki niebieski brat
Za morzem
Jest ktoś, kto
Jest ktoś, kto nie wie
Nic o Tobie.
Marynarz
Że odchodzi
Gdzie tylko zechce.
Gdzie nie wie
Jesteśmy więźniami w tym mieście.
Zawsze żyjemy dziś i wczoraj
Przybite do rzeczywistości…
I ludzie morza idą
Marynarz
Że odchodzi
Gdzie tylko zechce.
Gdzie nie wie
Jesteśmy więźniami w tym mieście.
Zawsze żyjemy dziś i wczoraj
Przybite do rzeczywistości…
I ludzie morza idą