Umbra et Imago — Ein kleines Märchen tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Ein kleines Märchen", wykonawca: Umbra et Imago.
Tekst piosenki
Und es begab sich gegen Ende des Jahrhunderts,
dass sich die Grüften öffneten in einem Land,
das von der Geschichte geschunden wurde.
Und dessen Menschen, so sagte man,
sehr gehorsam waren. Schneeweiße Gestalten
entstiegen aus den Schlupfwinkeln der Dunkelheit,
in ihren Adern floss das Blut alter vergessener Kulturen,
und sie mischten sich unter die Menschen.
Das einfache Volk misstraute diesen Zeitgenossen
und ihre unterschwellige Furcht entlud sich
mit lautem Spott. Diese Kreaturen pflegten sich stets
in schwarz zu kleiden und fröhnten ungewöhnlichen Tönen.
Ihre komischen Klänge, die die Sehnsucht
nach fernen Ufern beschrieben, und ihre Bälle
waren Orgien der Wolllust und der bizarren Gemeinsamkeit.
Ihre Frauen pflegten sich aufreizend zu kleiden,
um das andere Geschlecht mit erlesenen Düften
und blendendem Schmuck zu umgarnen.
Nach und nach wurden aus wenigen viele,
steter Tropfen höhlte den Stein, und ihre geheimen Rituale
wurden dem Volk ein Schauspiel,
das sie nach und nach berauscht genossen.
So verbreitete sich ein Geist der Revolution leise
und doch beständig von deutschem Boden aus,
ein Geist, der nie wieder
von dort ausgehen würde
und schwang sich empor wie ein Passatwind
über Berge und Täler, hinab zur wogenden See,
um diesen Geist weiterzutragen in fremde Kontinente,
bis in die Wüsten der Vorfahren, von denen
aus einst die Quellen zum reißenden Strom wurden.
Und der Geist der Dunkelheit breitete sich aus
im neugeborenen Jahrtausend.
Welcome, brothers and sisters,
in the Land of the Empire!
Tłumaczenie tekstu piosenki
I stało się pod koniec wieku, że krypty zostały otwarte w kraju sprofanowanym historią.
I których ludzie, jak mówili, byli bardzo posłuszni. Śnieżnobiałe postacie powstały z otchłani ciemności, w ich żyłach płynęła krew starożytnych zapomnianych kultur i mieszały się między ludźmi.
Zwykli ludzie są nieufni wobec tych współczesnych, a ich podświadomy strach został zastąpiony przez głośną kpinę. Te stworzenia zawsze ubierały się na czarno i oddały się niezwykłym tonom.
Ich dziwne dźwięki opisujące tęsknotę za odległymi brzegami, a ich bale były orgiami zmysłowości i dziwacznej wspólnoty.
Ich kobiety starannie ubierały się, by opasać płeć przeciwną wykwintnymi zapachami i olśniewającymi dekoracjami.
Stopniowo stało się wielu z nielicznych, stałe krople wydrążyły kamień, a ich tajne rytuały stały się dla ludzi spektaklem, z którego stopniowo byli odurzeni.
Duch rewolucji rozprzestrzenił się cicho, ale uporczywie z niemieckiej ziemi, duch, który nigdy więcej stamtąd nie wyjdzie, i wzbił się jak wiatr wiatrowy nad górami i dolinami, ku falującemu morzu, aby nieść tego ducha dalej, na obce kontynenty, na pustynie przodków, skąd niegdyś źródła stały się bulgoczącym strumieniem.
A duch ciemności rozprzestrzenił się w nowo narodzonym tysiącleciu.
Welcome brothers and sisters in the Land of the Empire!