Unni Wilhelmsen — Fortune Friday tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Fortune Friday", wykonawca: Unni Wilhelmsen.
Tekst piosenki
Like in crossroads
She threw dice with the devil
Or maybe it was God, or the moon
Who knows what shows it’s face
On a friday afternoon
The house was quiet
The tape recorder full of lies
And a young girl, in desperate need of a piano
Were stuck with her guitar
Her only chip, was what her fingers possessed:
Images stored in her hand
«It might make the gods smile», she thought
And put more than half her kingdom down
She never asked for much:
The ears to catch the breath of life
The nerve to keep her head up high
The knowledge of a voice, to have and to hold
In return she would give
The definition of herself
Measured in gold, already bought and sold
But she knew she had to sing to be able to live
So one day she threw dice with the devil
Or maybe it was God, or the moon
Who knows what shows itself
On a friday afternoon
And the demons smiled at her
They came down, they wined and dined
And they gave her what she craved
But they didn’t want what she had to give
So they took her will instead
One day she threw dice with the devil
Or maybe it was God, or the moon
Who knows what shows itself
On a friday afternoon
Tłumaczenie tekstu piosenki
Jak w crossroads
Rzuciła kostką z diabłem.
A może to był Bóg, albo księżyc.
Who knows what shows it ' s face
W piątkowe popołudnie
W domu było cicho.
Magnetofon pełen kłamstw
I młoda dziewczyna, desperacko potrzebująca fortepianu
/ Align = "left" /
Jej jedyny chip, to to, co opętały jej palce.:
Obrazy przechowywane w jej dłoni
"To może sprawić, że bogowie się uśmiechną", pomyślała
I oddała ponad połowę swojego królestwa.
Nigdy o wiele nie prosiła.:
Uszy, by złapać oddech życia
/ Align = "left" /
Wiedza o głosie, mieć i trzymać
W zamian dawała
The definition of herself
Mierzone w złocie, już zakupione i sprzedane
Ale wiedziała, że musi śpiewać, by móc żyć.
Pewnego dnia rzuciła kostką z diabłem.
A może to był Bóg, albo księżyc.
Who knows what shows itself
W piątkowe popołudnie
I demony uśmiechały się do niej
Zeszli na dół, winili i jedli
I dali jej to, czego pragnęła.
Ale nie chcieli tego, co miała do zaoferowania.
Więc zabrali jej Testament.
Pewnego dnia rzuciła diabłem w kości.
A może to był Bóg, albo księżyc.
Who knows what shows itself
W piątkowe popołudnie