Unzucht — Nymphonie tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Nymphonie", wykonawca: Unzucht.
Tekst piosenki
Ihre Welt schien längst verloren
Nichts machte einen Sinn
Doch aus den Zweifeln dieser Zeit
Erwuchs ein starkes Kind
War es zu viel, war es zu weit
Für den Leichtsinn unserer Zeit
Sie war zu einzigartig
Um nur den anderen zu gefallen
Die dich zwingen, ihrem Weg zu folgen
Um mit ihnen zu fallen
Bis sie sich weiterdrehte
War diese Welt ihr trautes Heim
Bevor sie Krallen zeigte
War sie scheinbar nie allein
Und sie läuft bis zum Rand
In Gedanken Hand in Hand
Die Augen groß, von Herzen rein
Bereit, die Götter anzuschreien
Und sie fragt nicht nach dem Sinn
Findet alles nicht mehr schlimm
Nimmt Gedanken in den Mund
Und sinkt langsam auf den Grund
Das Heer der tief Enttäuschten
Ist gefangen im Selbstbetrug
Weil sie ihren Traum verkauften
Das Leben als Trauerzug
Die große Unbekannte
Die uns wild durchs Leben trieb
War es nur die Angst vorm Ende
Haben wir je geliebt?
Die Saat der Wahrheit war in Sünde neu geboren
Ihr strahlendes Lächeln ist für immer eingefroren
Die goldene Kugel ihrer Jugend ging verloren
In dieser Zeit, in dieser Welt bleibt keine Seele ungeschoren
Tłumaczenie tekstu piosenki
Ich świat wydawał się dawno zagubiony
Nic nie miało sensu.
Jednak z wątpliwości tamtych czasów
Wychowanie silnego dziecka
Jeśli to było za dużo, to było za daleko
Za frywolność naszych czasów
Była zbyt wyjątkowa.
Aby tylko zadowolić innych
Które sprawiają, że podążasz własną ścieżką
Aby spaść z nimi
Dopóki się nie odwróciła.
Czy ten świat był jej zaufanym domem
Zanim pokazała pazury
Wydawało się, że nigdy nie była sama
I biegnie do krawędzi
W myślach ręka w rękę
Oczy duże, czyste z serca
Gotowi wołać bogów
I nie pyta o sens
Znajdzie wszystko nie jest już źle
Bierze myśli do ust
I powoli opada na dno
Wojownicy głęboko rozczarowani
Jest uwięziony w samooszukiwania
Ponieważ sprzedali swoje marzenie
Życie jako pociąg żałobny
Wielka nieznana
Która prowadziła nas przez całe życie.
Czy to był tylko strach przed końcem
Czy kiedykolwiek kochaliśmy?
Ziarno prawdy odrodziło się w grzechu
Jej promienny uśmiech zamarł na zawsze
Zaginęła złota kula jej młodości
W tym czasie, na tym świecie, żadna dusza nie pozostaje nienaruszona