Vanesa Martín — Hoy Camino tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Hoy Camino", wykonawca: Vanesa Martín.
Tekst piosenki
Hoy camino entre ruinas
como un tempano de hielo estas paredes
esta cama que hoy te mira
agoniza sin medida
Sin medir la madrugada
era un mar de arena fina
era una noche en vela
era pasion sin medida
sin medida
Si me pides que me marche
ahora empizo a hacer maletas
si decides que me quede
tan solo cierra la puerta
cierra la puerta
En este entierro de besos
somos dos desconocidos
no sabemos acercarnos
ya no hay nada que decirnos
yo no quise darme cuenta
y lo llenaba de fantasmas
ahora somos como sombras
y el pasado nos aguanta
el pasado nos aguanta
el pasado nos aguanta
Hoy camino entre ruinas
aaiiiiii
como un tempano de hielo son tus dudas
mi ilusion echa guinmera
mi deseo una utopia
Sin medida ando a ciegas
entre hojas aun dorminas
ante la estatua del frio
sin querer caigo rendida
caigo rendida
Si me pides que me marche
ahora empiezo a hacer maletas
si decides que me quede
cierra la puerta
cierra la puerta
En este entierro de besos
somos dos desconocidos
no sabemos acercarnos
ya no hay nada que decirnos
yo no quise darme cuenta
y lo llenaba de fantasmas
ahora somos como sombras
y el pasado nos aguanta
el pasado nos aguanta
el pasado nos aguanta
el pasado nos aguanta
Y en este entierro de besos
somos dos desconocidos
no sabemos acercarnos
ya no hay nada que decirnos
yo no quise darme cuenta
y lo llenaba de fantasmas
ahora somos como sombras
y el pasado nos aguanta
el pasado nos aguanta
el pasado nos aguanta
El pasado nos aguanta
el pasado nos aguanta
el pasado nos aguanta…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Dziś idę wśród ruin,
jak lodowaty tempan, te ściany
to łóżko, które dziś na ciebie patrzy.
agonizuje bez miary
Nie mierząc wcześnie rano
to było morze drobnego piasku.
to była noc pod żaglem.
to była pasja bez środków.
ponad miarę
Jeśli poprosisz mnie, żebym wyszedł.
teraz zaczynam się pakować.
jeśli zdecydujesz, że zostanę.
zamknij drzwi.
zamknij drzwi.
W tym pochówku pocałunków
jesteśmy dwoma nieznajomymi.
nie wiemy, jak się zbliżyć.
nie mamy nic więcej do powiedzenia.
nie chciałem tego zauważać.
i wypełniał go duchami.
teraz jesteśmy jak cienie.
a przeszłość nas toleruje.
przeszłość nas toleruje
przeszłość nas toleruje
Dziś idę wśród ruin,
aaiiiiii
jak lodowaty tempano, to twoje wątpliwości.
moja iluzja rzuca się w oczy.
moje pragnienie utopii
Bez środków idę na ślepo.
wśród jeszcze śpiących liści
przed posągiem zimna
mimowolnie upadam.
upadam, poddając się.
Jeśli poprosisz mnie, żebym wyszedł.
teraz zaczynam się pakować.
jeśli zdecydujesz, że zostanę.
zamknij drzwi.
zamknij drzwi.
W tym pochówku pocałunków
jesteśmy dwoma nieznajomymi.
nie wiemy, jak się zbliżyć.
nie mamy nic więcej do powiedzenia.
nie chciałem tego zauważać.
i wypełniał go duchami.
teraz jesteśmy jak cienie.
a przeszłość nas toleruje.
przeszłość nas toleruje
przeszłość nas toleruje
przeszłość nas toleruje
I w tym pochówku pocałunków
jesteśmy dwoma nieznajomymi.
nie wiemy, jak się zbliżyć.
nie mamy nic więcej do powiedzenia.
nie chciałem tego zauważać.
i wypełniał go duchami.
teraz jesteśmy jak cienie.
a przeszłość nas toleruje.
przeszłość nas toleruje
przeszłość nas toleruje
Przeszłość nas toleruje
przeszłość nas toleruje
przeszłość nas toleruje…